faciēs
Erscheinungsbild
From Proto-Italic *fakjēs, which is of disputed origin. It may be from Proto-Indo-European *dʰeh₁- (“to do, set, put, impose, place”)[1] (faciēs may be to faciō as speciēs is to speciō, and may literally mean "imposed form"[2]); however, others class it with facētus, fax.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈfa.ki.eːs/, [ˈfäkieːs̠]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /ˈfa.t͡ʃi.es/, [ˈfäːt͡ʃies]
Noun
faciēs f (genitive faciēī); fifth declension
- (in general) make, form, shape, figure, configuration [ synonyms ▲][ quotations ▼]
- (usually Classical Latin) (in particular) face, countenance, visage [ quotations ▼]
- (figuratively, Classical Latin) external form, look, condition, appearance
- in faciem + (genitive) ― like, in the guise of
- (in particular) external appearance as opposed to reality; pretence, pretext
- (transferred sense, poetic) look, sight, aspect
[ synonym ▲]
- Synonym: speciēs
- beauty, loveliness [ synonyms, antonyms ▲]
- Synonyms: pulchritūdō, decus, decor
- Antonyms: dēdecus, dehonestāmentum
Inflection
Fifth-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | faciēs | faciēs |
| Genitive | faciēī | faciērum |
| Dative | faciēī | faciēbus |
| Accusative | faciem | faciēs |
| Ablative | faciē | faciēbus |
| Vocative | faciēs | faciēs |
Old Genitive: faciēs
Gellius: vocabulum facies hoc modo declinatur: "haec facies, huius facies", quod nunc propter rationem grammaticam "faciei" dicitur