Zum Inhalt springen

faciēs

aus AufEinWort, der freien Forschung

fac-iēs uit.-lat. Wrtdtng: wrt. 'Machung', das Gemachte in Form, Gestalt, Aussehen, Erscheinung, …

Aus dem uital. *fakjēs, dessen Ursprung umstritten ist. Es kann stammen aus uig. *dʰeh₁- „tun, festlegen, stellen, auferlegen, platzieren“ (faciēs kann für faciō stehen, wie speciēs für speciō, und kann wörtlich „auferlegte Form“ bedeuten); andere klassifizieren es jedoch mit facētus, fax.

Noun

[✐ | ✎]

faciēs f (genitive faciēī); fifth declension

  1. (in general) make, form, shape, figure, configuration
    Synonyms: speciēs, frōns, fōrma, habitus
  2. (usually Classical Latin) (in particular) face, countenance, visage
  3. (figuratively, Classical Latin) external form, look, condition, appearance
    in faciem + (genitive) ― like, in the guise of
    1. (in particular) external appearance as opposed to reality; pretence, pretext
    2. (transferred sense, poetic) look, sight, aspect
  1. Synonym: speciēs
  2. beauty, loveliness
    Synonyms: pulchritūdō, decus, decor
    Antonyms: dēdecus, dehonestāmentum

Pronunciation

Inflection

[✐ | ✎]

Fifth-declension noun.

Case Singular Plural
Nominative faciēs faciēs
Genitive faciēī faciērum
Dative faciēī faciēbus
Accusative faciem faciēs
Ablative faciē faciēbus
Vocative faciēs faciēs

Old Genitive: faciēs

Gellius: vocabulum facies hoc modo declinatur: "haec facies, huius facies", quod nunc propter rationem grammaticam "faciei" dicitur