Zum Inhalt springen

cognitus

aus AufEinWort, der freien Forschung
Dies ist eine alte Version dieser Seite, zuletzt bearbeitet am 27. April 2024 um 17:57 Uhr durch Nikolaos (Diskussion | Beiträge) (Die Seite wurde neu angelegt: „<p>Perfect passive participle of <em class="Latn mention" lang="la">[https://en.wiktionary.org/wiki/cognosco#Latin cognōscō]</em> <span class="mention-gloss-paren annotation-paren">(</span><span class="mention-gloss-double-quote">“</span><span class="mention-gloss">know, recognise</span><span class="mention-gloss-double-quote">”</span><span class="mention-gloss-paren annotation-paren">)</span>.</p> === <span id="Pronunciation">Pronunciation</span> =…“). Sie kann sich erheblich von der aktuellen Version unterscheiden.
(Unterschied) ← Nächstältere Version | Aktuelle Version (Unterschied) | Nächstjüngere Version → (Unterschied)

Perfect passive participle of cognōscō (“know, recognise”).

Pronunciation

Participle

cognitus (feminine cognita, neuter cognitum, superlative cognitissimus); first/second-declension participle

  1. known (from experience), having been known; recognised, having been recognised; acquainted, having been acquainted [ synonym, antonym ▲][ quotations ▼]
    Synonym: nōtus
    Antonym: incognitus
  2. noted, acknowledged, having been acknowledged

Declension

First/second-declension adjective.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
Nominative cognitus cognita cognitum cognitī cognitae cognita
Genitive cognitī cognitae cognitī cognitōrum cognitārum cognitōrum
Dative cognitō cognitō cognitīs
Accusative cognitum cognitam cognitum cognitōs cognitās cognita
Ablative cognitō cognitā cognitō cognitīs
Vocative cognite cognita cognitum cognitī cognitae cognita