Zum Inhalt springen

cognitus

aus AufEinWort, der freien Forschung

cognit--us lat. 'kennt, gewußt, weiß'

Perfektes Passivpartizip von cognōscō „wissen, erkennen“.

Pronunciation

[✐ | ✎]

Participle

[✐ | ✎]

cognitus (feminine cognita, neuter cognitum, superlative cognitissimus); first/second-declension participle

  1. known (from experience), having been known; recognised, having been recognised; acquainted, having been acquainted [ synonym, antonym ▲][ quotations ▼]
    Synonym: nōtus
    Antonym: incognitus
  2. noted, acknowledged, having been acknowledged

Declension

[✐ | ✎]

First/second-declension adjective.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
Nominative cognitus cognita cognitum cognitī cognitae cognita
Genitive cognitī cognitae cognitī cognitōrum cognitārum cognitōrum
Dative cognitō cognitō cognitīs
Accusative cognitum cognitam cognitum cognitōs cognitās cognita
Ablative cognitō cognitā cognitō cognitīs
Vocative cognite cognita cognitum cognitī cognitae cognita