fallibilis
Erscheinungsbild
fall-i--bilis mlat. 'anfällig, fehlbar'
Von fallō „Ich lasse fallen, stolpern, in die Irre führen“ + -bilis.
Adjektiv fallibilis (Neutrum fallibile); Adjektiv mit zwei Endungen in der dritten Deklination
- (Mittelalterliches Latein) fehlerhaft, fehlerranfällig; täuschend.
- (mittelalterliches Latein, Theologie) fehlbar; reformierbar.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /falˈli.bi.lis/, [fälˈlʲɪbɪlʲɪs̠]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /falˈli.bi.lis/, [fälˈliːbilis]
Declension
Third-declension two-termination adjective.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| Nominative | fallibilis | fallibile | fallibilēs | fallibilia | |
| Genitive | fallibilis | fallibilium | |||
| Dative | fallibilī | fallibilibus | |||
| Accusative | fallibilem | fallibile | fallibilēs fallibilīs |
fallibilia | |
| Ablative | fallibilī | fallibilibus | |||
| Vocative | fallibilis | fallibile | fallibilēs | fallibilia | |