Zum Inhalt springen

Werk:TDPC/46.3

aus AufEinWort, der freien Forschung
Dies ist eine alte Version dieser Seite, zuletzt bearbeitet am 26. Juni 2024 um 17:39 Uhr durch Nikolaos (Diskussion | Beiträge) (Die Seite wurde neu angelegt: „▷Bernardus: Utique trinitas in principio est principium et non est a numero, qui non potest esse ante principium. «Omniscf. Proclus In Plat. theol. II 1 (76; 81); Dionysius Areopagita De div. nom. IV 21 (PG 3, 721; Dionysiaca I 2633).» enim «multitudinis unitas est principiumcf. Proclus In Plat. theol. II 1 (76; 81); Dionysius Areopagita De div. nom. IV 21 (PG 3, 721; Dionysiaca I 2633).». Si igitur trinitas in divinis esset numerus, et…“). Sie kann sich erheblich von der aktuellen Version unterscheiden.
(Unterschied) ← Nächstältere Version | Aktuelle Version (Unterschied) | Nächstjüngere Version → (Unterschied)

▷Bernardus: Utique trinitas in principio est principium et non est a numero, qui non potest esse ante principium. «Omniscf. Proclus In Plat. theol. II 1 (76; 81); Dionysius Areopagita De div. nom. IV 21 (PG 3, 721; Dionysiaca I 2633).» enim «multitudinis unitas est principiumcf. Proclus In Plat. theol. II 1 (76; 81); Dionysius Areopagita De div. nom. IV 21 (PG 3, 721; Dionysiaca I 2633).». Si igitur trinitas in divinis esset numerus, et principiata a se ipsa esset.

Bernhard: Die Dreiheit im Ursprung ist der Ursprung und stammt nicht von einer Zahl, die ja nicht vor dem Ursprung sein könnte. Die Einheit jeder Vielheit ist der Ursprung. Wenn also die Dreiheit im Göttlichen eine Zahl wäre, aus einem Ursprung entsprungen, dann wäre sie aus sich selbst entsprungen. ◀▷