Zum Inhalt springen

comprōmissum

aus AufEinWort, der freien Forschung
Dies ist die aktuelle Version dieser Seite, zuletzt bearbeitet am 8. Juni 2025 um 12:29 Uhr durch Nikolaos (Diskussion | Beiträge) (Textersetzung - „{{lat.}}“ durch „Sprachstufe::lat.“).
(Unterschied) ← Nächstältere Version | Aktuelle Version (Unterschied) | Nächstjüngere Version → (Unterschied)

com-prōmissum lat. "Das Gemeinsam für daß man ist"; "gemeinsame Aussendung"; Versprechen

comprōmissum, ī, n. (compromitto), das gegenseitige Versprechen streitender Parteien, sich der Entscheidung eines selbstgewählten Schiedsrichters zu unterwerfen u. dessen Spruch anzuerkennen od. eine bestimmte, vorher beim Schiedsrichter niedergelegte Summe als Strafe zu verlieren, das Kompromiß (gerichtl. t.t.), poenis compromissisque interpositis, Cic.: quominus id facerent, compromisso et iureiurando impediri, Cic.: de hac pecunia, de his HS ICCC, de suarum tabularum fide compromissumfacere, Cic.

Neutrum von *comprōmissus*, Partizip Perfekt von *comprōmittō*.  

Substantiv

comprōmissum *n* (Genitiv: *comprōmissī*); zweite Deklination  

- Ein gegenseitiges Versprechen (sich an ein Urteil oder eine Schlichtung zu halten)

Pronunciation / Declension
(Classical Latin) IPA(key): /kom.proːˈmis.sum/, [kɔmproːˈmɪs̠ːʊ̃ˑ]
(modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /kom.proˈmis.sum/, [komproˈmisːum]
Second-declension noun (neuter).

singular plural
nominative s-form-of origin-comprōmissum">comprōmissum p-form-of origin-comprōmissum">comprōmissa
genitive s-form-of origin-comprōmissum">comprōmissī p-form-of origin-comprōmissum">comprōmissōrum
dative s-form-of origin-comprōmissum">comprōmissō p-form-of origin-comprōmissum">comprōmissīs
accusative s-form-of origin-comprōmissum">comprōmissum p-form-of origin-comprōmissum">comprōmissa
ablative s-form-of origin-comprōmissum">comprōmissō p-form-of origin-comprōmissum">comprōmissīs
vocative s-form-of origin-comprōmissum">comprōmissum p-form-of origin-comprōmissum">comprōmissa