Zum Inhalt springen

prōmissum

aus AufEinWort, der freien Forschung

prō-missum lat. "versprechen"; Wrtdtng: "fürmitsein" (??)

Aus promissus, von prōmittō.

Substantiv

prōmissum n (Genitiv: prōmissī); zweite Deklination

  • Versprechen

Synonyme: pollicitum, prōmissiō, crēdentia, fidēs

Pronunciation / Declension
(Classical Latin) IPA(key): /proːˈmis.sum/, [proːˈmɪs̠ːʊ̃ˑ]
(modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /proˈmis.sum/, [proˈmisːum]
Second-declension noun (neuter).

singular plural
nominative s-form-of origin-prōmissum">prōmissum p-form-of origin-prōmissum">prōmissa
genitive s-form-of origin-prōmissum">prōmissī p-form-of origin-prōmissum">prōmissōrum
dative s-form-of origin-prōmissum">prōmissō p-form-of origin-prōmissum">prōmissīs
accusative s-form-of origin-prōmissum">prōmissum p-form-of origin-prōmissum">prōmissa
ablative s-form-of origin-prōmissum">prōmissō p-form-of origin-prōmissum">prōmissīs
vocative s-form-of origin-prōmissum">prōmissum p-form-of origin-prōmissum">prōmissa

prōmissum, ī, n. (promitto), die Verheißung, das Versprechen, promissum facere, Cic. od. implere, Sen. rhet. u. Plin. ep.: so auch promissa servare od. promissis stare, Cic., od. manere, Verg.: promissa dare, Versprechungen tun, Catull. 64, 139, od. das Versprochene leisten, das Versprechen erfüllen, Ov. met. 7, 94: promissa non dare, verweigern, ibid. 2, 51: satisfacere suo promisso, Cic.: promissum praestare (leisten, erfüllen), Liv.: promissi fidem praestare, sein Verspr. ehrlich erfüllen, Liv.: illis promissis standum non est, quae coactus quis metu, quae deceptus dolo promiserit, Cic.: m. folg. Genet. dessen, was versprochen wird, praemiorum promissa, Cic.

Quelle:

Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. Hannover 81918 (Nachdruck Darmstadt 1998), Band 2, Sp. 1986.

Permalink:

http://www.zeno.org/nid/20002591219

Lizenz:

Gemeinfrei

Faksimiles:

1986

Kategorien:

Wörterbuch