praepositiō
Erscheinungsbild
prae-positio lat. (Genitiv praepositiōnis), eigentlich ‘das Vorsetzen, Voransetzen’
- prepositio (in medieval manuscripts)
- preposicio (medieval)
Von praepositus. Im grammatikalischen Sinne handelt es sich um eine semantische Entlehnung aus dem Altgriechischen πρόθεσις 'Prothese.)
(Klassische) IPA(Taste): /prae̯.poˈsi.ti.oː/, [präe̯pɔˈs̠ɪt̪ioː]
(modernes kirchliches Italienisch) IPA(Schlüssel): /pre.poˈsit.t͡si.o/, [prepoˈs̬it̪ː͡s̪io]
praepositiō f (Genitiv praepositiōnis); dritte Deklination
- Präferenz
- Präfix
- (Grammatik) Präposition
Third-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | praepositiō | praepositiōnēs |
| Genitive | praepositiōnis | praepositiōnum |
| Dative | praepositiōnī | praepositiōnibus |
| Accusative | praepositiōnem | praepositiōnēs |
| Ablative | praepositiōne | praepositiōnibus |
| Vocative | praepositiō | praepositiōnēs |