consubstāntiālis
Erscheinungsbild
consubstāntiālis wesensgleich
from con- + substāntia (“substance”), translating Ancient Greek ὁμοούσῐος • homooúsĭos)
- (Classical Latin) IPA(key): [kõː.sʊp.stan.tiˈaː.lɪs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [kon.sub.stan.t͡siˈaː.lis]
cōnsubstantiālis (neuter cōnsubstantiāle); third-declension two-termination adjective
- consubstantial
Third-declension two-termination adjective.
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| masc./fem. | neuter | masc./fem. | neuter | ||
| nominative | cōnsubstantiālis | cōnsubstantiāle | cōnsubstantiālēs | cōnsubstantiālia | |
| genitive | cōnsubstantiālis | cōnsubstantiālium | |||
| dative | cōnsubstantiālī | cōnsubstantiālibus | |||
| accusative | cōnsubstantiālem | cōnsubstantiāle | cōnsubstantiālīs
cōnsubstantiālēs |
cōnsubstantiālia | |
| ablative | cōnsubstantiālī | cōnsubstantiālibus | |||
| vocative | cōnsubstantiālis | cōnsubstantiāle | cōnsubstantiālēs | cōnsubstantiālia | |