Zum Inhalt springen

consubstāntiālis

aus AufEinWort, der freien Forschung

consubstāntiālis wesensgleich

from con- +‎ substāntia (“substance”), translating Ancient Greek ὁμοούσῐος • homooúsĭos)

Pronunciation

[✐ | ✎]
  • (Classical Latin) IPA(key): [kõː.sʊp.stan.tiˈaː.lɪs]
  • (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [kon.sub.stan.t͡siˈaː.lis]

Adjective

[✐ | ✎]

cōnsubstantiālis (neuter cōnsubstantiāle); third-declension two-termination adjective

  1. consubstantial

Declension

[✐ | ✎]

Third-declension two-termination adjective.

singular plural
masc./fem. neuter masc./fem. neuter
nominative cōnsubstantiālis cōnsubstantiāle cōnsubstantiālēs cōnsubstantiālia
genitive cōnsubstantiālis cōnsubstantiālium
dative cōnsubstantiālī cōnsubstantiālibus
accusative cōnsubstantiālem cōnsubstantiāle cōnsubstantiālīs

cōnsubstantiālēs

cōnsubstantiālia
ablative cōnsubstantiālī cōnsubstantiālibus
vocative cōnsubstantiālis cōnsubstantiāle cōnsubstantiālēs cōnsubstantiālia