intimus
Erscheinungsbild
intim-us lat. Superlativ ‘der innerste, tiefste, vertrauteste’
From Proto-Indo-European *h₁éntm̥mos (“innermost”), from *h₁én, the root of in, intus inter. Formally the superlative of interior (but lacking the positive degree) and parallel to ultimus, extimus, citimus, postumus, dextimus, sinistimus.
Von uig. *h₁éntm̥mos „am innersten“, von *h₁én, der Wurzel von in, intus inter. Formal der Superlativ von „interior“ (jedoch ohne den positiven Grad) und parallel zu „ultimus“, „extimus“, „citimus“, „postumus“, „dextimus“, „sinistimus“.
- (Classical) IPA(key): /ˈin.ti.mus/, [ˈɪn̪t̪ɪmʊs̠]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /ˈin.ti.mus/, [ˈin̪t̪imus]
intimus (feminine intima, neuter intimum); first/second-declension adjective
First/second-declension adjective.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | intimus | intima | intimum | intimī | intimae | intima | |
| Genitive | intimī | intimae | intimī | intimōrum | intimārum | intimōrum | |
| Dative | intimō | intimō | intimīs | ||||
| Accusative | intimum | intimam | intimum | intimōs | intimās | intima | |
| Ablative | intimō | intimā | intimō | intimīs | |||
| Vocative | intime | intima | intimum | intimī | intimae | intima | |