īnstrūmentum
Erscheinungsbild
īnstrūment-um, lat. ‘Gerätschaft aller Art, Werkzeug, Ausstattung, Vorrat, Beweismittel, Urkunde’
īnstrū-mentum, īn-strū--ment-um
lat. īnstrūmentum, „ein Gerät, Werkzeug“, von īnstruō „bauen, konstruieren; anordnen“ + -mentum.
Substantiv īnstrūmentum n (Genitiv īnstrūmentī); zweite Deklination
- Ein Instrument, Werkzeug, Utensil
- (kollektive) Versorgung, Bereitstellung
- (allgemeine) Utensilien, Ausrüstung
- Aufzeichnungen, Dokumente
Pronunciation: (Classical Latin) IPA(key): /in.struːˈmen.tum/, [ĩːs̠t̪ruːˈmɛn̪t̪ʊ̃ˑ]; (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /in.struˈmen.tum/, [inst̪ruˈmɛn̪t̪um]
Second-declension noun (neuter).
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | īnstrūmentum | īnstrūmenta |
| Genitive | īnstrūmentī | īnstrūmentōrum |
| Dative | īnstrūmentō | īnstrūmentīs |
| Accusative | īnstrūmentum | īnstrūmenta |
| Ablative | īnstrūmentō | īnstrūmentīs |
| Vocative | īnstrūmentum | īnstrūmenta |