Zum Inhalt springen

īnstrūmentum

aus AufEinWort, der freien Forschung

īnstrūment-um, lat. ‘Gerätschaft aller Art, Werkzeug, Ausstattung, Vorrat, Beweismittel, Urkunde’

īnstrū-mentum, īn-strū--ment-um


lat. īnstrūmentum, „ein Gerät, Werkzeug“, von īnstruō „bauen, konstruieren; anordnen“ + -mentum.

Substantiv īnstrūmentum n (Genitiv īnstrūmentī); zweite Deklination

Pronunciation: (Classical Latin) IPA(key): /in.struːˈmen.tum/, [ĩːs̠t̪ruːˈmɛn̪t̪ʊ̃ˑ]; (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /in.struˈmen.tum/, [inst̪ruˈmɛn̪t̪um]

Declension

[✐ | ✎]

Second-declension noun (neuter).

Case Singular Plural
Nominative īnstrūmentum īnstrūmenta
Genitive īnstrūmentī īnstrūmentōrum
Dative īnstrūmentō īnstrūmentīs
Accusative īnstrūmentum īnstrūmenta
Ablative īnstrūmentō īnstrūmentīs
Vocative īnstrūmentum īnstrūmenta
[✐ | ✎]