-ceps
Erscheinungsbild
| Endngswrt |
cep-s lat. wrtl. '-fang, -nahme'; '-köpfig, -fach'
Aussprache
- (Classical) IPA(key): /keps/, [kɛps̠]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /t͡ʃeps/, [t͡ʃɛps]
Vom altlateinischen -cipes (selten im klassischen Latein), vom uital. *-kaputis, von derselben Wurzel wie caput, mit *-kaputis > *-kapts. Der Suffixvokal ging höchstwahrscheinlich in Analogie zu -ceps „ç“ verloren.
-ceps(Genitiv -Cipitis); Suffix mit einer Endung in der dritten Deklination
- -köpfig
- -fach
Third-declension one-termination adjective.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| Nominative | -ceps | -cipitēs | -cipitia | ||
| Genitive | -cipitis | -cipitium | |||
| Dative | -cipitī | -cipitibus | |||
| Accusative | -cipitem | -ceps | -cipitēs | -cipitia | |
| Ablative | -cipitī | -cipitibus | |||
| Vocative | -ceps | -cipitēs | -cipitia | ||
Etymologie 2
Von uital. *-kaps, verwandt mit capiō.
Suffix
-ceps m (Genitiv -cipis); dritte Deklination
- -fänger
- -nehmer
Third-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | -ceps | -cipēs |
| Genitive | -cipis | -cipum |
| Dative | -cipī | -cipibus |
| Accusative | -cipem | -cipēs |
| Ablative | -cipe | -cipibus |
| Vocative | -ceps | -cipēs |