Zum Inhalt springen

Anmerkung:PsyErkDunSco (Werner)/423:05

aus AufEinWort, der freien Forschung

Als solches haben wir den Gedanken des unendlichen Seins bei Duns Scotus im Vorausgehendeu sattsam kennen gelernt. Quare intellectus, cujus objectum est ens — heisst es L. c. — nullam invenit repugnantiam intelligendo aliquod infinitum? Imo videtur perfectissimum intelligibile. Mirum est autem, si nulli intellectui talis contradictio patens fiat circa ejus primum ubjectum, cum discordia in sono ita faciliter offendat auditum. Si enim est disconveniens, statim percipitur et offendit; cur nullus intellectus ab intelligibili infinito naturaliter refugit, sicut a non conveniente, imo suum objectum primum destruente?