Anmerkung:PsyErkDunSco (Werner)/424:04

Cum probatur: ,Si nulla veritas est, ergo nullam veritatem esse est verum', consequentia non valot, quia veritas nut accipitur pro fundamento veritatis in se, aut pro veritate in actu intellectus componente aut dividento. Si autem nulla veritas est, nec verum ost, aliquam veritatem esse; quia nec veritatem rei, quia res nulla est, nec veritatem intellectus componentis et dividentis, quia nullus est. Bene tamen sequitur: „Si nulla veritas est, ergo non est verum aliquam veritatem esse; quia nulla est. Sed non sequitur ultra: ,Ergo verum est, aliqnam veritatom non esse' (mit Beziehung auf den Satz: Deus veritas est). Est enim fallacia consequentis a negativa habente duas causas veritatis ad affirmativam, quao est una illarum. 1 dist. 2, qu. 2, n. 8.