Anmerkung:PsyErkDunSco (Werner)/430:04

Vgl. Thom. Aq. Periherm. lect. 2: Non potest esse, quod voces significent imraediate ipsas res, ut ex ipso modo significandi apparet; significat enim hoc nomen ,homo' naturam humanam in abstractione a singularibus. Unde non potest esse quod significet hominem immediate ut Platonici posuerunt, quod significaret ipsam ideam hominis separatam. Sed quia haec secundum abstractionem suam non subsistit realiter secundum sententiam Aristotelis, sed est in solo intellectu, ideo necesse fuit Aristoteli dicere, quod voces significant intellectus conceptiones immediate et eis mediantibus res. — Anders Duns Scotus, welcher die unmittelbare Simultanbeziehung des Wortes auf Gedanke und Sache festhaltend (vgl. vor. Anm.) die Platonische Auffassung des Wortes aus einem anderen Grunde abweist: Plato libro de recta nominum ratione posuit nomen significare rem ut existit (also nicht: ut concipiturj, quia dixit rem eodem modo existere, quo intelligitiur. Aristoteles autem aliter posuit. L. c.