Anmerkung:Verborgene Zahl – Verborgener Gott/517

Prosdocimo d’Beldomandi: Libellus monochordi, ediert in: Edmond de Coussemaker: Scriptorum de Musica medii aevi – Nova Series 3, S. 248–258, hier: tractatus 1, cap. 4, S. 251f.: [...] Demonstrative probatum est per Boetium, Johannemde Muris et alios quamplurimosa uctores musice, tonus nullo modo in duas partes [a]equales divisibilis est, sed potius in partes in[a]equales, quarum maior maius semitonium nuncupatur et minor minus semitonium apellatur. Propter quod dicunt musici semitonium dici non a semi quod est medium, sic quod semitonium importet tantum quantum medius tonus, quoniam hoc falsum est, ut ipsi demonstrant; sed dicitur a semi, quod est imperfectum, et sic tantum sonat semitonium quantum imperfectus tonus. Excessus vero quo maius semitonium minus excedit croma nominatur, quod croma nec totius toni, nec alicuius semintoniorum maioris scilicet et minoris pars aliquota existit, ut ipsi music[a]e auctores demonstrative declarant.