Werk:De institutione musica (Migne)

Über diese Seite Werk

Gründet auf dem Werk „De institutione musica“ Boethius
1847 n. Chr. hrsg.  
Entwurf Liste Werke von Jacques-Paul Migne 


unüberarbeitet
ungeprüft

vgl. Werk:De institutione musica (Boethius)

Anicius Manlius Torquatus Severinus Boethius

De musica

ed. Migne

Saeculo VI

Migne Patrologia Latina Tomus 63

Boetiu. De Mus 2 63 Boetius480-525 Parisiis J. P. Migne 1847 early modern edition, no apparatus this file was encoded in TEI xml for the University of Zurich's Corpus Corporum project (www.mlat.uzh.ch) by Ph. Roelli in 2013 Classical Latin orthography latin

Quae in margine Glareani editionis e regione textus notata sunt, nos ad columnarum nostrarum calcem exscripsimus.

Iacobus Paulus Migne

• LIBER PRIMUS.
  • CAPUT PRIMUM.
    • Musicam naturaliter nobis esse conjunctam, et mores vel honestare vel evertere.
  • CAPUT II.
    • Tres esse musicas, in quibus de vi musicae narratur.
  • CAPUT III.
    • De vocibus ac de musicae elementis.
  • CAPUT IV.
    • De speciebus inaequalitatum.
  • CAPUT V.
    • Quae inaequalitatis species consonantiis aptentur.
  • CAPUT VI.
    • Cur multiplicitas et superparticularitas consonantiis deputentur.
  • CAPUT VII.
    • Quae proportiones quibus consonantiis musicis aptentur.
  • CAPUT VIII.
    • Quid sit sonus, quid intervallum, quid concinentia.
  • CAPUT IX.
    • Non omne judicium dandum esse sensibus, sed amplius rationi esse credendum, in quo de sensuum fallacia.
  • CAPUT X.
    • Quemadmodum Pythagoras proportiones consonantiarum investigaverit.
  • CAPUT XI.
    • Quibus modis varie a Pythagora proportiones consonantiarum perpensae sint.
  • CAPUT XII.
    • De divisione vocum earumque explanatione.
  • CAPUT XIII.
    • Quod infinitatem vocum humana natura finierit.
  • CAPUT XIV.
    • Quis modus sit audiendi.
  • CAPUT XV.
    • De ordine theorematum, id est speculationum.
  • CAPUT XVI.
    • De consonantiis proportionum, et tono, et semitonio.
  • CAPUT XVII.
    • In quibus primis numeris semitonium constet.
  • CAPUT XVIII.
    • Diatessaron a diapente tono atstare.
  • CAPUT XIX
    • Diapason quinque tonis et duobus semitoniis jungi.
  • CAPUT XX.
    • De additone chordarum earumque nominibus.
  • CAPUT XXI.
    • De generibus cantilenarum.
  • CAPUT XXII.
    • De ordine chordarum nominibusque in tribus generibus.
  • CAPUT XXIV.
    • Quid sit synaphe.
  • CAPUT XXV.
    • Quid sit diezeuxis.
  • CAPUT XXVI.
    • Quibus nominibus nervos appellaverit Albinus.
  • CAPUT XXVII.
    • Qui nervi quibus sideribus comparentur.
  • CAPUT XXVIII.
    • Quae sit natura consonantiarum.
  • CAPUT XXIX.
    • Ubi consonantiae reperiuntur.
  • CAPUT XXX.
    • Quemadmodum Plato dicat fieri consonantias.
  • CAPUT XXXI.
    • Quid contra Platonem Nicomachus sentiat.
  • CAPUT XXXII.
    • Quae consonantia quam merito praecedat.
  • CAPUT XXXIII.
    • Quo sint modo accipienda quae dicta sunt.
  • CAPUT XXXIV.
    • Quid sit musicus.
• LIBER SECUNDUS.
  • CAPUT PRIMUM.
    • Prooemium.
  • CAPUT II.
    • Quid Pythagoras esse philosophiam constituerit.
  • CAPUT III.
    • De differentiis quantitatis, et quae cui disciplinae sit deputata.
  • CAPUT IV.
    • De relatae quantitatis differentiis.
  • CAPUT V.
    • Cur multiplicitas antecellat.
  • CAPUT VI.
    • Qui sint quadrati numeri deque his speculatio.
  • CAPUT VII.
    • Omnem inaequalitatem ex aequalitate procedere, ejusque demonstratio.
  • CAPUT VIII.
    • Regula quotlibet continuas proportiones superparticulares inveniendi.
  • CAPUT IX.
    • De proportione numerorum qui ab aliis metiuntur.
  • CAPUT X.
    • Quae ex multiplicibus et superparticularibus multiplicitates fiant.
  • CAPUT XI.
    • Qui superparticulares quos multiplices efficiant.
  • CAPUT XII.
    • De arithmetica, geometrica, harmonica medietate.
  • CAPUT XIII.
    • De continuis medietatibus et disjunctis
  • CAPUT XIV.
    • Cur ita appellatae sint digestae superius medietates.
  • CAPUT XV.
    • Quemadmodum ab aequalitate supradictae processerant medietates.
  • CAPUT XVI.
    • Quemadmodum inter duos terminos supradictae medietates vicissim collocentur.
  • CAPUT XVII.
    • De consonantiarum modo secundum Nicomachum.
  • CAPUT XVIII.
    • De ordine consonantiarum sententia Eubulidis et Hippasi.
  • CAPUT XIX.
    • Sententia Nicomachi quae quibus consonantiis apponantur.
  • CAPUT XX.
    • Quid oporteat praemitti ut diapason in multiplici genere demonstretur.
  • CAPUT XXI.
    • Demonstratio per impossibile diapason in multiplici genere esse.
  • CAPUT XXII.
    • Demonstratio per impossibile, diapente, diatessaron, et tonum in superparticulari esse.
  • CAPUT XXIII.
    • Demonstratio diapente et diatessaron in maximis superparticularibus collocari.
  • CAPUT XXIV
    • Diapente in sesquialtera, diatessaron in sesquitertia esse, tonum in sesquioctava.
  • CAPUT XXV.
    • Diapason ac diapente in tripla proportione esse, bis diapason in quadrupla.
  • CAPUT XXVI.
    • Diatessaron ac diapason non esse consonantiam secundum Pythagoricos.
  • CAPUT XXVII.
    • De semitonio in quibus minimis numeris constet.
  • CAPUT XXVIII.
    • Demonstrationes non esse: 243 ad 256 toni medietatem.
  • CAPUT XXIX.
    • De majore parte toni in quibus minimis numeris constet.
  • CAPUT XXX.
    • Quibus proportionibus diapente, diapason, constent, et quoniam diapason sex tonis non constet.
• LIBER TERTIUS.
  • CAPUT PRIMUM.
    • Adversus Aristoxenum demonstratio superparticularem proportionem dimidii in aequa non posse, atque ideo nec tonum.
  • CAPUT II.
    • Ex sesquitertia proportione sublatis duobus tonis, toni dimidium non relinqui.
  • CAPUT III.
    • Adversum Aristoxenum demonstrationes diatessaron consonantiam ex duobus tonis et semitonio non constare, nec diapason sex tonis.
  • CAPUT IV.
    • Diapason consonantiam á 6 tonis commate excedi, et qui sit minimus numerus commatis.
  • CAPUT V.
    • Quemadmodum Philolaus tonum dividat.
  • CAPUT VI.
    • Tonum ex duobus semitoniis ac commate constare.
  • CAPUT VII.
    • Demonstratio, tonum duobus semitoniis commate distare.
  • CAPUT VIII.
    • De minoribus semitonii interrallis.
  • CAPUT IX
    • De toni partibus per consonantias sumendis.
  • CAPUT X.
    • Regula sumendi semitonii.
  • CAPUT XI.
    • Demonstratio, Architae superparticularem in aequa dividi non posse, ejusque reprehensio.
  • CAPUT XII.
    • In qua numerorum proportione sit comma, et quoniam in ea quae major sit quam 75 ad 74, minor quam 74 ad 73.
  • CAPUT XIII.
    • Quod semitonium minus majus quidem sit quam 20 ad 19, minus quam 19 1/2 ad 18 1/2.
  • CAPUT XIV.
    • Semitonium minus majus quidem esse tribus commatibus, minus vero quatuor.
  • CAPUT XV.
    • Apotome majorem esse quam 4 commata, minorem quam 5. Tonum majorem quam 8, minorem quam 9.
  • CAPUT XVI.
    • Superius dictorum per numeros demonstratio.
• LIBER QUARTUS.
  • CAPUT PRIMUM.
    • Vocum differentias in quantitate consistere.
  • CAPUT II.
    • Diversae de intervallis speculationes.
  • CAPUT III.
    • Musicarum per Graecas ac Latinas litteras notarum nuncupatio.
  • CAPUT IV.
    • Monochordi regularis partitio in genere diatonico.
  • CAPUT V.
    • Monochordi netarum hyperboleon per tria genera partitio.
  • CAPUT VI.
    • Ratio superius digestae descriptionis.
  • CAPUT VII.
    • Monochordi netarum diezeugmenon per tria genera partitio.
  • CAPUT VIII.
    • Monochordi netarum synemmenon per tria genera partitio.
  • CAPUT IX.
    • Monochordi meson per tria genera partitio.
  • CAPUT X.
    • Monochordi hypaton per tria gene a partitio, et totius dispositio descriptionis.
  • CAPUT XI.
    • Ratio superius dispositae descriptionis.
  • CAPUT XII.
    • De stantibus et mobilibus vocibus.
  • CAPUT XIII.
    • De consonantiarum speciebus.
  • CAPUT XIV.
    • De modorum exordiis, in quo dispositio notarum per singulos modos ac voces.
  • CAPUT XV.
    • Descriptio continens modorum ordinem ac differentias.
  • CAPUT XVI.
    • Superius dispositae modorum descriptionis.
  • CAPUT XVII.
    • Ratio superius dispositae modorum descriptio.
  • CAPUT XVIII.
    • Quemadmodum indubitanter musicae consonantiae aure dijudicari possit.
• LIBER QUINTUS.
  • Post monochordi regularis divisionem adjicienda arbitror esse ea in quibus veteres musicae doctores sententiae diversitate discordant, habendumque de omnibus subtile judicium, atque id quod proposito deest operi, mediocris doctrinae dispositione supplendum est. Potest enim alia quoque esse divisio, in qua non unus tantummodo nervus assumitur, qui positis proportionibus dividat. Verum octo, atque ejusmodi cythara fiat, aut in pluribus, et quanti necessarii sunt nervi, tota proportionum ratio quasi oculis subjecta cernatur.
  • CAPUT PRIMUM.
    • De vi harmonicae et quae sint ejus instrumenta judicii et quonam usque sensibus oporteat credi.
  • CAPUT II.
    • Quid sid harmonica regula, vel quam intentionem harmonici Pythagorici vel Aristoxenus, vel Ptolemaeus esse dixere.
  • CAPUT III.
    • In quo Aristoxenus vel Pythagorici vel Ptolemaeus gravitatem atque acumen constare posuerunt.
  • CAPUT IV.
    • De sonorum differentiis Ptolemaei sententia.
  • CAPUT V.
    • Quae voces enharmoniae sunt aptae.
  • CAPUT VI.
    • Quem numerum proportionum Pythagorici statuunt.
  • CAPUT VII.
    • Quod reprehendat Ptolemaeus Pythagoricos in numero propositionum.
  • CAPUT VIII.
    • Demonstratio secundum Ptolemaeum diapason et diatessaron consonantiae.
  • CAPUT IX.
    • Quae sit proprietas diapason consonantiae.
  • CAPUT X.
    • Quibus modis Ptolemaeus consonantias statuat.
  • CAPUT XI.
    • Quae sunt aequisonae, vel quae consonae, vel quae emmelis.
  • CAPUT XII.
    • Quemadmodum Aristoxenus intervallum consideret.
  • CAPUT XIII.
    • Descriptio octochordi, qua ostenditur diapason consonantiam minorem esse sex tonis.
  • CAPUT XIV.
    • Diatessaron consonantiam tetrachordo contineri.
  • CAPUT XV.
    • Quomodo Aristoxenus vel tonum dividat, vel genera ejusque divisionis dispositio.
  • CAPUT XVI.
    • Quomodo Architas tetrachorda dividat eorumque descriptio.
  • CAPUT XVII.
    • Quomadmodum Ptolemaeus et Aristoxeni et Architae tetrachordorum divisiones deprehendat.
  • CAPUT XVIII.
    • Quemadmodum tetrachordorum divisionem fieri dicat oportere.