Werk:Theologumena Arithmeticae/Perí monádos
Seite 1
| ΤΑ ΘΕΟΛΟΓΟΥΜΕΝΑ ΤΗΣ | p. 3 Ast | ||
|---|---|---|---|
| ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΗΣ | I | ||
| ⟨περὶ μονάδος.⟩ | |||
| Μονὰς ἐστιν ἀρχὴ ἀριθμοῦ, θέσιν μὴ ἔχουσα· λέγεται δὲ | |||
| μονὰς παρὰ τὸ μένειν· καὶ γὰρ ἡ μονάς, ἐφ’ ὃν γίνεται ἀρι- | 5 | ||
| θμόν, φυλάσσει τὸ αὐτὸ εἶδος, οἷον ἅπαξ τρία τρία, ἅπαξ τέσ- | |||
| σαρα τέσσαρα· ἰδοὺ γὰρ ἐπὶ τούτοις προσελθοῦσα ἡ μονὰς τὸ | |||
| αὐτὸ εἶδος ἐφύλαξε καὶ οὐκ ἐποίησεν ἕτερον ἀριθμόν. πάντα | |||
| γὰρ ἐκ τῆς πάντα δυνάμει περιεχούσης μονάδος διακεκόσμη- | |||
| ται· αὕτη γὰρ καὶ εἰ μήπω ἐνεργείᾳ ἀλλ’ οὖν σπερματικῶς | 10 | ||
| πάντας τοὺς ἐν πᾶσιν ἀριθμοῖς καὶ δὴ καὶ τοὺς ἐν δυάδι λό- | |||
| γους ἔχει, ἀρτία τε οὖσα καὶ περιττὴ καὶ ἀρτιοπέριττος καὶ | |||
| γραμμὴ καὶ ἐπίπεδος καὶ στερεὰ κυβικὴ τε καὶ σφαιρική, καὶ | |||
| ἀπὸ τετραγώνου μέχρις ἀπειρογώνου ἐν πυραμίδων εἴδεσι, τε- | |||
| λεία τε καὶ ὑπερτελὴς καὶ ἐλλιπὴς καὶ ἀνάλογος καὶ ἁρμονικὴ | 15 | ||
| καὶ πρώτη καὶ ἀσύνθετος καὶ δευτέρα καὶ διαμετρικὴ τε καὶ | |||
| πλευρική, καὶ ἐν ἰσότητι καὶ ἐν ἀνισότητι πάσης κατάρχουσα | |||
| σχέσεως, ὡς ἐν τῇ Εἰσαγωγῇ ἀποδέδεικται· πρὸς δὲ τοῖς εἰρη- | |||
| μένοις σημεῖόν τε καὶ γωνία σὺν ἅπασι τῆς γωνίας εἴδεσιν, | |||
| ἀρχή τε καὶ μέσον καὶ τέλος τῶν ὅλων φαίνεται· * ἐπὶ μὲν τὸ | 20 | ||
5 μονὰς παρὰ τὸ μένειν cf. Lyd. II 6. Theo p. 19, 8. Iambl. p. 11, 24. 73, 9. Stob. ecl. I 1, 8. Del. p. 167, 4. 171 sq.
3 add. Ast
4 δὲ post μονὰς add. E δὲ] δὴ p
5 γίνεται N B F
7 ἰδοὺ Ast
8 ἕτερον E A om. x p Ast
9 δυναμ/ E
10 μήπως N
11 δυάδι E N F
14 ἀπειρογόνου N F εἴδεσι] εἶσι P
16 καὶ post δευτέρα om. E
17 ἐν alt. om. P
19 σὺν] καὶ N F τοῖς γωνίοις x p τῆς γωνίας A E τοῖς γωνιῶν mavult Ast
20 μέσῃ c p corr. Ast lacunam statuit Ast, fort., cl. Iambl. p. 13, 13—18, sic explendam: ⟨ἐκ γὰρ τοῦ ἄτομος φύσει ἡ μονὰς εἶναι, πέρας ἐφ’ ἑκάτερον καὶ ὁρισμὸς ἡ αὐτῇ φαίνεται⟩ μὲν om. B
Seite 2
| 2 | IAMBLICHI | |||
| μεῖον αὐτῆς, τὴν ἐπ’ ἄπειρον τοῦ συνεχoῦς ὁρίζουσα τομήν, | ||||
| ἐπὶ δὲ τὸ μεῖζον, τὴν ὁμοίαν τοῖς διηρημένοις ἐπαύξησιν, οὐχ | ||||
| ἡμῶν τοῦτο θεμένων ἀλλὰ θείας φύσεως. ἀναλόγως γοῦν ἀνθ- | ||||
| υπακούει καὶ ἀντιπερίισταται ἑκάτερα ἐν αὐτῇ τὰ μέρη πρὸς | ||||
| 5 | τὰ ὅλα, ὡς ἐν τῷ λαμβδοειδεῖ διαγράμματι ἐσαφηνίσθη κατὰ | |||
| τὴν ἀρχὴν τῆς Ἀριθμητικῆς· διὸ καὶ ὡς τὰ μήκει διπλάσια | | ||||
| 4 | δυνάμει ⟨μὲν⟩ τετραπλάσια, στερεῷ δὲ ὀκταπλάσια, καὶ τὰ | |||
| μήκει τριπλάσια δυνάμει μὲν ἐννεαπλάσια, στερεῷ δὲ ἑπτα- | ||||
| καιεικοσαπλάσια, ἐν τῇ τῶν ἀριθμῶν πάντων εὐταξίᾳ, οὕτω | ||||
| 10 | κἂν τῇ τῶν μερῶν τὰ μὲν μήκει ἡμίση δυνάμει ⟨μὲν⟩ τεταρ- | |||
| τημόρια, στερεῷ δὲ ὀγδοημόρια, τὰ δὲ μήκει τρίτα δυνάμει μὲν | ||||
| ἔννατα, στερεῷ δὲ ἑπτακαιεικοσιμόρια. καὶ πᾶν δὲ πλήθους | ||||
| σύστημα ἢ ὑποτομῆς μόριον κατὰ μονάδα εἰδοποιεῖται· μία | ||||
| γὰρ δεκὰς καὶ μία χιλιὰς καὶ ἔμπαλιν δέκατον ἓν καὶ χιλιοστὸν | ||||
| 15 | ἓν καὶ τὰ μόρια ἐπ’ ἄπειρον. καθ’ ἕκαστον δὲ τούτων εἴδει | |||
| μὲν ἡ αὐτὴ μονάς, μεγέθει δὲ ἄλλη καὶ ἄλλη, ἑαυτὴν πρὸς | ||||
| τούτοις γεννῶσα ἐξ ἑαυτῆς, καθὰ καὶ ὁ κοσμικὸς λόγος καὶ | ||||
| ἡ τῶν ὄντων φύσις, καὶ πάντα διατηροῦσα καὶ μεταπίπτειν | ||||
| οὐκ ἐῶσα, ᾧ ἂν προσγένηται, μόνη τῶν ἄλλων ὁμοίως τῷ τοῦ | ||||
| 20 | παντὸς σωτηρίῳ προνοίᾳ ἐμφῆναί τε τὸν περὶ θεοῦ λόγον καὶ | |||
| προσοικειωθῆναι αὐτῷ μάλιστα πάντων ἐπιτηδειοτάτην, ὅσῳ | ||||
| προσεχεστάτη. καὶ εἶδος εἰδῶν τυγχάνει, ὡς τέχνη τις τεχνικῷ | ||||
| καὶ νόησις νοητικῶ. μετρίως δὲ ἀπεδείχθη τοῦτο ἐν τῇ περὶ |
7. sqq. cf. Macr. l 6, 3 (v. et 46)
22 εἶδος εἰδῶν Iambl. p. 11, 16. Syrian. in met. p. 140, 8. 149, 18 Kroll.
1 αὐτῆς] αὐτῶν mavult Ast
2 ἐπ’ αὔξησιν B N F p
3 sq. ἀνϑὑπακούειν L B ἀνϑ'᾽ ὑπακούει E N F
4 ἀντιπερίσταται N F μήρει L
5 λαμδοειδεὶ F λαμβδοειδεῖ P altz. corr. τὸ διάγραμμα exhibet Iambl. p 14, 3 (v. adn. ). 127
6 μήκη B
7 δυνάμ/ E μὲν addidi
8 sq. ἑπτὰ καὶ εἰκοσαπλάσια P
10 μὲν addidi
11 δὲ alst om. F
12 ἔνατα M L P
13 ἢ om. P p Ast ὑπὸ τομῆς F
14 καὶ tert, om. E
15 τοῦτον N εἴδη E
17 αὑτῆς p Ast
18 διατηροῦσα ex διατηρροῦσα alt. m. corr. P διατεροῦως p
19 μόνη bis N F
20 προνία N F
21 προσοικιωϑῆναι P προσεικιωϑῆναι p ὅσῳ] οὖσα E
23 καὶ νόησις νοητικῷ om. N F νόημα E
Seite 3
| ἑτερομήκων καὶ τετραγώνων ἐναντιώσει τῇ φιλαλλήλῳ. καὶ ὅτι | ||||
| τὸν θεὸν φησιν ὁ Νικόμαχος τῇ μονάδι ἐφαρμόζειν, σπερμα- | ||||
| τικῶς ὑπάρχοντα πάντα τὰ ἐν τῇ φύσει ὄντα ὡς αὐτὴν ἐν | ||||
| ἀριθμῷ, ἐμπεριέχεταί τε δυνάμει τὰ δοκοῦντα ἐναντιώτατα | ||||
| κατ’ ἐνέργειαν εἶναι πᾶσιν ἁπλῶς ἐναντιότητος τρόποις, καθὼς | 5 | |||
| αὐτὴ ἀρρήτῳ τινὶ φύσει πανείδεος οὖσα ὤφθη παρ’ ὅλην τὴν | ||||
| ᾿Αριθμητικὴν εἰσαγωγήν, ἀρχήν τε καὶ μέσον καὶ τέλος ἀνειλη- | ||||
| φυῖα τῶν ὅλων, ἐάν τε κατ’ ἀλληλουχίαν ἐάν τε κατὰ παράθε- | ||||
| σιν ἐπινοῶμεν αὐτὴν συνιστᾶναι, καθάπερ καὶ μονὰς ἀρχή τε | ||||
| καὶ μέσον καὶ τέλος ποσοῦ τε καὶ πηλίκου καὶ προσέτι πάσης | 10 | |||
| ποιότητος. ὡς δὲ οὐκ ἄνευ αὐτῆς σύστασις ἁπλῶς τινος, οὕτως | ||||
| οὐδὲ χωρὶς αὐτῆς γνῶρισις οὐτινοσοῦν, ὡς φωτὸς καθαροῦ | ||||
| κυριωτάτης πάντων ἁπλῶς οὔσης, καὶ ἡλιοειδοῦς καὶ | ἡγεμο- | 5 | |||
| νικοῦ, ἵν’ ἐοίκῃ καθ’ ἕκαστον τούτων τῷ θεῷ, καὶ μάλιστα | ||||
| καθὸ φιλιωτικὴ καὶ συστατικὴ καὶ τῶν πολυμιγῶν καὶ πάνυ | 15 | |||
| διαφορωτάτων, ὡς ἐκεῖνος ἐξ οὕτως ἀντικειμένων ἁρμόσας καὶ | ||||
| ἑνώσας τόδε τὸ πᾶν· ἑαυτὴν γε μὴν γεννᾷ καὶ ἀφ’ ἑαυτῆς | ||||
| γεννᾶται ὡς αὐτοτελὴς καὶ ἄναρχος καὶ ἀτελεύτητος, καὶ δια- | ||||
| μονῆς αἰτία φαίνεται, καθὼς ὁ θεὸς ἐν τοῖς φυσικοῖς ἐνερ- | ||||
| γήμασι τοιοῦτος ἐπινοεῖται, διασωστικὸς καὶ τῶν φύσεων τηρη- | 20 | |||
| τικός. λέγουσιν οὖν ταύτην οὐ μόνον θεόν, ἀλλὰ καὶ νοῦν |
2 sq. cf. Theo p. 37, 18. 43, 10. 100, 2
18 ἄναρχος κ. ἀτελ. cf Macr. I 1, 7
18 sq. διαμονῆς αἰτία Ph. (p. 143 b 11) 21 θεόν Ph. Theo p. 100, 5. Macr. I 6, 8 etc.
νοῦν Ph. Theo p. 98, 1. 100, 5. Macr. l. s. Hesych. Arist. met. 985 b 26.
Alex. Aphr. et Philop. ad loc. An. p. 29, 20.
Del. p. 167, 4 etc.
2 ἐφαρμόζει x E p
3 πάντα τὰ om. N B αὐτῇ corr. Ast
4 τε om. pAst ἐναντιώτητα F
5 καθὼς E F
6 πανύδεος p πανειδὴς Ast
7 μέσην M L N F P A E μέσιν B corr. Ast
9 αὐτὴν] αὐτὰ manvult Ast fort. recte συνεστᾶναι p
9 sq. ἀρχῆς τε καὶ μέσον καὶ τέλους ex ἀρχή τε κ. μέσον κ. τέλος alt. m. corr. E
12 οὐδὲ] δὲ P p Ast
13 ἠλιοειδῆ F
14 οἴκη p
15 φιλιωτικὴ y A Ast in adn. Pistelli φιλοτικὴ E P p
15 sq. πολυμιγέων καὶ πανδιαφορωτάτων E
16 ὄντων ex οὕτως alt. m. corr. E
17 ἠνώσας P ἐνώσας. Τὸ δὲ πᾶν corr. Ast ἐφ’ F
18 ὡς A E καὶ x p Ast
19 καθὼς p
19 sq. ἐνεργήμασι p
20 ἐπινοεῖτο L ἐπινοῆται p, διασωστικὸς N F ead. m. corr.
20 sq. διατηρητικὸς F τηρητικός ex διατηρη. ead. m. corr. N
Seite 4
| 4 | ||||
| καὶ ἀρσενόθηλυν· νοῦν μέν, ὅτι τὸ ἐν θεῷ ἡγεμονικώτατον | ||||
| καὶ ἐν κοσμοποιΐᾳ καὶ ἐν πάσῃ ἁπλῶς τέχνῃ τε καὶ λόγῳ, εἰ | ||||
| καὶ μὴ ἐπιφαίνοιτο τοῖς καθ’ ἕκαστον ὅλον, δ’ ἐνεργείας νοῦς | ||||
| ἐστι, ταυτότης τις ὢν καὶ ἀμετάτρεπτος δι’ ἐπιστήμης, ὡς αὑτὴ | ||||
| 5 | πάντα περιειληφυῖα ἐν ἑαυτῇ κατ’ ἐπίνοιαν, εἴ καὶ κατ’ ἔκ- | |||
| στασιν ἐν τοῖς τῶν ὄντων εἴδεσιν, ὡς λόγος τις τεχνικὸς | ||||
| ἐοικὼς τῷ θεῷ, καὶ οὐ μεθισταμένη τοῦ καθ’ ἑαυτὴν λόγου, | ||||
| οὐδὲ μεθίστασθαι ἄλλον τινὰ ἐῶσα, ἀλλὰ ἄτρεπτος ὡς ἀληθῶς | ||||
| καὶ μοῖρα Ἄτροπος· διὰ τοῦτο γὰρ καλεῖται δημιουργὸς | ||||
| 10 | καὶ πλάστρια, προόδοις καὶ ἀποχωρήσεσιν ἐπινοουμένη τῶν | |||
| μαθηματικῶν φύσεων, ἀφ’ ὧν σωματότητες καὶ ζωογονίαι καὶ | ||||
| συντάξεις κοσμικαί. διὸ καὶ Προμηθέα μυθεύουσιν αὐτήν, | ||||
| δημιουργὸν ζωότητος, ἀπὸ τοῦ πόρσω μηδενὶ τρόπῳ θεῖν | ||||
| μηδ’ ἐκφοιτᾶν τοῦ ἰδίου λόγου μονώτατα μηδὲ τὰ ἄλλα ἐᾶν, | ||||
| 15 | μεταδιδοῦσαν τῶν ἰδιωμάτων ἑαυτῆς· ὁπόσαις γὰρ ἂν αὐξηθῇ | |||
| ἀποστάσεσιν ἢ ὁπόσας ἂν αὐξήσῃ, θεῖν πρόσω κωλύει καὶ | ||||
| μεταπίπτειν τὸν ἐξ ἀρχῆς ἑαυτῆς τε κἀκείνων λόγον. ὡς | ||||
| δὲ σπέρμα συλληβδην ἁπάντων ἄρσενά τε καὶ θήλειαν τὴν | ||||
| αὐτὴν τίθενται, οὐ μόνον ἐπεὶ τὸ μὲν περισσὸν ἄρσεν δυσδιαί- |
1 ἀρσενόθηλυν Ph. Macr. I, 1. Orphica fr. 38 C Abel
7 sqq. cf. Theo p. 19, 8. 100, 2 sq.
9 Ἄτροπος Iambl. p. 13, 11 δημιουργός Plato ap. Anon. ap. Tannery ed. Dioph. II 75. Procl. in remp. II p. 169 Kr. Hippol. adv. haer. VI 2, 28 etc.
18 σπέρμα cf. Theo p. 37, 18. Mart. Cap. VII 731. Favon. 2, 28
1 ἀρσενοθύλην p ἡγεμονικώτατον P ἡγεμονικώτατον p
3 τοῖς[1] M A ab ead. m. τῆς L N F B P p τῇ E om. Ast κατέχαστον A ὅλη x A p ὕλη E ὅλης Ast ὅλον Heiberg διενεργείας A
5 αὐτῇ E
5 sq. κατέκστασιν F
6 τὴν ante ἐν add. E εἴδεσι P
7 μεθ’ ἱσταμένην N μεθιστάμενος E καθισταμένη P p ἀφισταμένη Bullialdus
9 διὰ] καὶ c, correxi
10 ἀποχωρίσεσιν M ἀποχωρίσσειν P ἀποχωρίσσει p Ast
12 προμηθέα B N F
13 πρῶτο E
14 μηδ’] μηδὲ p Ast τοῦ] ταὐτοῦ P μονώτατα c p -τάτην Ast μὴ δὲ P τὰ om. p Ast
15 μεταδιδούσᾳ N F post μεταδιδούσαν addendum fort. tale quid ⟨ἐπιμόνας⟩
16 ἀποτάσειν E ὁπόσους c p corr. Ast
17 post μεταπίπτειν addendum fort. ⟨καλεῖ⟩ εἰς ante τὸν add. Ast
18 θηλεῖαν p Ast 19 περιττὸν x p Ast περισσὸν A E
Bei ⟨ἐπιμονας⟩ ist die Lesung im Bild nicht ganz angenehm; ich habe sie so übernommen, wie sie sich lesen lässt.
Seite 5
| 5 | ||||
| ρετον ὄν, τὸ δὲ ἄρτιον θῆλυ εὔλυτον ὂν ᾤοντο, ἀρτίαν δὲ | ||||
| καὶ περισσὴν μόνην αὐτήν, ἀλλὰ καὶ ὅτι πατὴρ καὶ μήτηρ, | ||||
| ὕλης καὶ εἴδους λόγον ἔχουσα, ἐπενοεῖτο, τε | χνίτου καὶ τεχνη- | 6 | |||
| τοῦ· καὶ δυάδος γὰρ παρεκτικὴ διαφορηθεῖσα· ῥᾷον γὰρ τεχνίτῃ | ||||
| ὕλην ἑαυτῷ προσάγεσθαι ἢ τὸ ἔμπαλιν ὕλῃ τεχνίτην. τὸ δὲ | 5 | |||
| σπέρμα καὶ θηλέων καὶ ἀρσένων ὅσον ἐπ’ αὐτῷ παρεκτικόν | ||||
| ἀποσπαρὲν ἀδιάκριτόν τε τὴν ἀμφοῖν φύσιν παρέχει κἂν τῇ | ||||
| μέχρι τινὸς κινήσει, βρεφουμένη δὲ ἀρχόμενον ἢ φυτοῦσθαι | ||||
| διαλλάξει λοιπόν ἐπὶ θάτερον καὶ ἐναλλάξιν ἐπιδέχεται, μετιὸν | ||||
| ἀπὸ δυνάμεως εἰς ἐνέργειαν. εἰ δὲ δύναμις παντὸς ἀριθμοῦ | 10 | |||
| ἐν μονάδι, νοητὸς ἂν κυρίως ἀριθμὸς εἴη μονάς, οὔπω τι | ||||
| ἐνεργὸν ἀποφαίνουσα ἀλλὰ πανθ’ ὁμοῦ κατ’ ἐπίνοιαν. κατὰ | ||||
| δέ τι σημαινόμενον καὶ ὕλην αὐτὴν καλοῦσι καὶ πανδοχέα | ||||
| γε, ὡς παρεκτικὴν οὖσαν καὶ δυάδος τῆς κυρίως ὕλης καὶ πάν- | ||||
| των χωρητικὴν λόγων, εἴ γε πᾶσι παρεκτική καὶ μεταδοτικὴ | 15 | |||
| τυγχάνει. ὡσαύτως δὲ χάος αὐτὴν φασὶ τὸ παρ’ Ἡσιόδῳ | ||||
| πρωτόγονον, ἐξ οὗ τὰ λοιπὰ ὡς ἐκ μονάδος· ἡ αὐτὴ σύγχυ- | ||||
| σίς τε καὶ σύγκρασις ἀλαμπία τε καὶ σκοτωδία στερήσει | ||||
| διαρθρώσεως καὶ διακρίσεως τῶν ἑξῆς ἀπάντων ἐπινοεῖται. | ||||
| Ὅτι Ἀνατόλιος γοῦν τὴν αὐτὴν φησι καλεῖσθαι καὶ ὕλην, | 20 | |||
| ὡς ἄνευ αὐτῆς μὴ ὄντος μηδενὸς ἀριθμοῦ· ὅτι τὸ τῆς μονάδος | ||||
| σημαντικὸν χάραγμα σύμβολόν ἐστι τῆς τῶν ὅλων ἀρχικωτά- |
13 sqq. ὕλην, πανδοχέα, χωρητικήν Ph.
16 χάος Ph. Lyd. IV 2. Orph. fr. 37. 38. 52. Ἡσίοδος Theog. 116
17 sq. σύγχυσις . . . σκοτοδία Ph.
20 Ἀνατόλιος p. 29, 14 cf. Macr. I 6, 7 etc.
1 ἄλυτον x p εὔλυτον A E Pistelli λυτόν Ast
2 περιττὴν M L N F P p Ast περιτήν B περισσήν A E
4 διαφορηθεῖσα M A E Pistelli διαφορηθείσα L N B F P p Ast γὰρ om. B
5 ὕλη] ὕλην F
6 ἀρρένων x p Ast ἀρσένων A E
7 ἀδιάκριτότητες F τὴν A E καὶ x p Ast
8 ἀρχομέμενον F
9 ἐπιδέχεσθαι p μετωιν[2] N F ead. m. corr.
10 ἢ c p εἰ corr. Ast
11 μονάδει P p
14 κυρίαν p
15 χορητικήν P p
17 ταλοιπὰ P ἐν ᾗ c p ἡ αὐτῇ corr. Ast
18 ἔγκρασις c p σύγκρασις corr. Meurs. Ast cf. Ph.
22 sq. ἀρχῆς ex ἀρχικ. alt. m. corr. E
Die Stelle ἀρχομέμενον ist typographisch etwas unerquicklich; ich habe sie so übernommen, wie sie sich im Bild lesen lässt.
Seite 6
| 6 | ||||
| της, καὶ τὴν πρὸς τὸν ἥλιον κοινωνίαν ἐμφαίνει διὰ τῆς | ||||
| συγκεφαλαιώσεως τοῦ ὀνόματος αὐτῆς· συναριθμηθὲν γὰρ τὸ | ||||
| μονὰς ὄνομα τξα΄ ἀποδίδωσιν, ἅπερ ζωδιακοῦ κύκλου μοῖραί | ||||
| εἰσιν. ὅτι τὴν μονάδα ἐκάλουν οἱ Πυθαγόρειοι νοῦν, εἰκάζον- | ||||
| 5 | τες τῷ ἑνί· ἐν ἀρεταῖς γὰρ εἴκαζον αὐτὴν φρονήσει· τὸ γὰρ | |||
| ὀρθὸν ἕν. ἐκάλουν δὲ αὐτὴν οὐσίαν, αἴτιον ἀληθείας, | ||||
| ἁπλοῦν, παράδειγμα, τάξιν, συμφωνίαν, ἐν μείζονι | ||||
| καὶ ἐλάσσονι τὸ ἴσον, ἐν ἐπιτάσει καὶ ἀνέσει τὸ μέσον, | ||||
| ἐν πλήθει τὸ μέτριον, ἐν χρόνῳ τὸν νῦν ἐνεστῶτα· | ||||
| 10 | ἐτὶ δὲ καὶ ναῦν, ἀρμν, φίλον, ζωὴν, εὐδαιμονίαν. | |||
| 7 | πρὸς | τούτοις φασὶ περὶ τὸ μέσον τῶν τεσσάρων στοιχείων | |||
| κεῖσθαί τινα ἑναδικόν διάπυρον κύβον, οὗ τὴν μεσότητα τῆς | ||||
| θέσεως καὶ Ὅμηρον εἰδέναι λέγοντα· “τόσσον ἔνερθ’ Ἀΐδος, | ||||
| ὅσον οὐρανός ἐστ’ ἀπὸ γαίης”. εἴκασι δὲ κατὰ γε ταῦτα | ||||
| 15 | κατηκολουθηκέναι τοῖς Πυθαγορείοις οἵ τε περὶ Ἐμπεδοκλέα | |||
| καὶ Παρμενίδην καὶ σχεδὸν οἱ πλεῖστοι τῶν πάλαι σοφῶν, | ||||
| φάμενοι τὴν μοναδικὴν φύσιν Ἑστίας τρόπον ἐν μέσῳ ἱδρύσθαι, | ||||
| καὶ διὰ τὸ ἰσόρροπον φυλάσσειν τὴν αὐτὴν ἕδραν, καὶ δὴ Εὐρί- | ||||
| πιδης, ὡς Ἀναξαγόρου γενόμενος μαθητὴς οὕτω τῆς γῆς μέμνη- | ||||
| ται· “Ἑστίαν δέ σ’ οἱ σοφοὶ βροτῶν νομίζουσιν”. ἔτι |
4—p. 7, 3 = An. p. 29, 19 sq. 22 sq.—p. 30. 16
7 συμφωνίαν Mart. Cap. VII 731. Isidor. Migne PL 83, 180
8 ἴσον Lyd. II 4
10 φίλον Mart. Cap. Isidor.
13 Hom. Θ 16
17 sq. cf. Philol. A 16. B 7. Plut. v. Numae 11, 1
20 Eurip. fr. 938 N² (Macr. sat. I 23, 8). Anax. A 20ᵇ Diels
1 τὴν ex τῆς alt. m. corr. P
4 μονάδος κάλουσι F πυθαγόριοι x p πυθαγόρειοι A E
5 φρωνήσει F
6 τὴν x A p αὐτὴν[3] E ead. m. corr. αὐτὴν Ast αἰτίαν, ἀληθές An.
7 συμφω-νίως c p Ast συμφωνίαν scripsi cll. An. et Mart. Cap.
8 ἐνεπιτάσει P καὶ ἀνέσει om. E
9 νῦν τὸν x p τὸ νῦν[4] τὸν E ead. m. corr. τὸν νῦν Ast
10 καὶ om. A E φίλου L B N F
12 διάπεριον E N F
13 θεὸς x p Meurs. θεὰς ⟨Ἑστίας⟩ Ast in adn. θέσεως A E An. Del. p. 177 ἐπέπεμπα A τόσον N F An.
14 ὅσσον B E ἀπογαίης P
15 πυθαγορίοις B P p
17 τρόπον E ἱδρύσθαι x A p Ast An. ἱδρύεσθαι E ἱδρύσθαι scripsi
18 διὰ τοῦτο Meurs.
19 ὡς γ A Pistelli ὡς E P p An. Ast Diels
20 σε c Nauck γε p Ast Diels σ’ scripsi
Seite 7
| 7 | ||||
| φασὶν οἱ Πυθαγόρειοι καὶ τὸ ὀρθογώνιον τρίγωνον ὑπὸ Πυθα- | ||||
| γόρου τὴν σύστασιν λαβεῖν διὰ μονάδος κατιδόντος τοὺς ἐν αὐτῷ | ||||
| ἀριθμούς. ἔτι τὴν ὕλην τῇ δυάδι προσαρμόττουσιν οἱ Πυθα- | ||||
| γορικοί· ἑτερότητος γὰρ ἐκείνη μὲν ἐν φύσει, δυὰς δὲ ἐν | ||||
| ἀριθμῷ κατάρχει, καὶ ὡς ἐκείνη ἀόριστος καθ’ αὑτὴν καὶ | 5 | |||
| ἀσχημάτιστος, οὕτω μονωτάτη ἁπάντων ἀριθμῶν δυὰς σχή- | ||||
| ματος οὐκ ἔστιν ἐπιδεκτική· μήτι γὰρ καὶ διὰ τοῦτο δύναται | ||||
| ἀόριστος ἡ δυὰς κεκλῆσθαι· ὑπὸ γὰρ ἐλαχίστων καὶ πρώτων | ||||
| τριῶν γωνιῶν ἢ καὶ εὐθειῶν σχῆμα κατ’ ἐνέργειαν περιέχεται, | ||||
| κατὰ δύναμιν δὲ ἡ μονάς. οὐκ ἀπιθάνως δὲ καὶ Πρωτέα | 10 | |||
| προσηγόρευον αὐτὴν τὸν ἐν Αἰγύπτῳ πάμμορφον ἥρωα τὰ | ||||
| πάντων ἰδιώματα περιέχοντα, ὡς ἐκείνη τὸ ἑκάστου ἀριθμοῦ | ||||
| συνέργημα. | ||||
| περὶ δυάδος. Ἀνατολίου. | II | |||
| Ὅτι ἡ δυὰς συντεθεῖσα ἴσα δύναται τῷ ἀπ’ αὐτῆς κινο- | ||||
| μένῳ· ἡ γὰρ σύνθεσις ταύτης καὶ ὁ πολλαπλασιασμὸς τοῦτο | 15 | |||
| αὐτὸ ποιεῖ [ἤγουν τὸν δ’], καίτοι ἐπὶ τῶν ἄλλων ὁ πολλα- | ||||
| πλασιασμὸς τῆς συνθέσεως μείζων. εἴκαζον δὲ αὐτὴν ἐν ἀρε- | ||||
| ταῖς ἀνδρείᾳ· προέβηκε γὰρ ἤδη ἐπὶ πρᾶξιν· διὸ καὶ τόλμαν |
1 τρίγωνον cf. Theo p. 37, 16 sq.
18—p. 8, 4 = An. p. 30, 20 sqq. cf. Lyd. II 9
19 τόλμαν Ph. Lyd. II 7. Plut. de Is. 381 F
1 πυθαγόριοι N F P p
2 μονάδα E κατειδόντος L N F B P κατιδόντος ex κατειδόντος ead. m. corr. M
3 διαδί M L
3 sq. πυθαγόρειοι in marg. γρ. πυθαγορικοὶ B
4 ἑτερότητος E μὲν ante γὰρ transp. p Fabricius (ad Sext. pyrrh. hyp. III 153)
5 ἀοριστὸς F αὐτὸ E
6 αἰσχημάτιστος p οὕτως E ἁπασῶν M L N B P p Fabricius ἀπασῶν F ἐκ πασῶν A E ἁπάντων Ast
7 διατοῦτο A E P
8 ἢ om. E
9 ἢ A
10 πρωτέα P p
11 αἰγυπτωμάμμορφον F μάμμορφον N
12 περιέχουσαν c p Ast corr. Del. p. 177 sq. καὶ ante ὡς add. Ast in adn. ἐκεῖνος c p Ast corr. Del.
13 σύνεργμα Ast in adn.
14 om. B περὶ δυάδος om. E ἀνατολίου περὶ δυάδος M L N F P p Ast transp. A
15 ἴσα A E
15 sq. γινομ/ωπολυπλασιασμῷ E alt. m. suprscr.
17 ἤγουν τὸν δʹ glossema arbitror: om. An.
18 εἴκασον p
19 ἀνδρία B E A n προβέβηκεν p διὰ p