abductiō
Erscheinungsbild
abductiō lat. 'Abführung, Entführung; Ableitung'
Von abdūcō „wegnehmen; zurückziehen; verführen“ + -tiō.
Substantiv abductiō f (Genitiv abductiōnis); dritte Deklination
- rauben, entführen, plündern
- (im weiteren Sinne einer Frau) Entführung
- (Vulgärlatein, Kirchenlatein) Ruhestand
| (Classical Latin) IPA(key): /abˈduk.ti.oː/, [äbˈd̪ʊkt̪ioː] | |||
| (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /abˈduk.t͡si.o/, [äbˈd̪ukt̪͡s̪io] | |||
| Third-declension noun. | |||
| Case | Singular | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | abductiō | abductiōnēs | |
| Genitive | abductiōnis | abductiōnum | |
| Dative | abductiōnī | abductiōnibus | |
| Accusative | abductiōnem | abductiōnēs | |
| Ablative | abductiōne | abductiōnibus | |
| Vocative | abductiō | abductiōnēs | |