anlehnen/Wbg.
Erscheinungsbild
Derivation (Ableitung) zum Verb lehnen mit dem Derivatem an-
anlehnen (Deutsch)
| Person | Wortform | |||
|---|---|---|---|---|
| Präsens | ich | lehne an | ||
| du | lehnst an | |||
| er, sie, es | lehnt an | |||
| Präteritum | ich | lehnte an | ||
| Konjunktiv II | ich | lehnte an | ||
| Imperativ | Singular | lehn an! lehne an! | ||
| Plural | lehnt an! | |||
| Perfekt | Partizip II | Hilfsverb | ||
| angelehnt | haben | |||
Alle weiteren Formen: Flexion:anlehnen
| ||||
Worttrennung:
- an·leh·nen, Präteritum: lehn·te an, Partizip II: an·ge·lehnt
Aussprache:
- IPA: [ˈanˌleːnən]
- Hörbeispiele:
anlehnen (Info)