Zum Inhalt springen

cōnsistēns

aus AufEinWort, der freien Forschung

cōnsist-ēns mlat. konsistent 'stillstehend; anhaltend, zusammenstehend

Partizip Präsens von cōnsistō.

Partizip cōnsistēns (Genitiv cōnsistentis); Partizip mit einer Endung in der dritten Deklination

  1. Anhalten, Innehalten usw.

Declension

[✐ | ✎]

Third-declension participle.

Number Singular Plural
Case / Gender Masc./Fem. Neuter Masc./Fem. Neuter
Nominative cōnsistēns cōnsistentēs cōnsistentia
Genitive cōnsistentis cōnsistentium
Dative cōnsistentī cōnsistentibus
Accusative cōnsistentem cōnsistēns cōnsistentēs
cōnsistentīs
cōnsistentia
Ablative cōnsistente
cōnsistentī1
cōnsistentibus
Vocative cōnsistēns cōnsistentēs cōnsistentia

1When used purely as an adjective.