circumstantiae
Erscheinungsbild
circumstantiae Substantiv Flexion von Mz. —Nwf. z. circumstantia : Nominativ/Vokativ Plural Genitiv/Dativ Singular
Die Seite wurde nicht überprüft
circumstantiae Substantiv Flexion von Mz. —Nwf. z. circumstantia : Nominativ/Vokativ Plural Genitiv/Dativ Singular
Von circumstāns.
Substantiv circumstantia f (Genitiv circumstantiae); erste Deklination
| (Classical Latin) IPA(key): /kir.kumˈstan.ti.a/, [kɪrkũːˈs̠t̪än̪t̪iä] | ||
| (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /t͡ʃir.kumˈstan.t͡si.a/, [t͡ʃirkumˈst̪änt̪͡s̪iä] | ||
| First-declension noun. | ||
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | circumstantia | circumstantiae |
| Genitive | circumstantiae | circumstantiārum |
| Dative | circumstantiae | circumstantiīs |
| Accusative | circumstantiam | circumstantiās |
| Ablative | circumstantiā | circumstantiīs |
| Vocative | circumstantia | circumstantiae |