dēcrētum
Erscheinungsbild
dēcrētum lat.
Etymology 1
From dēcernō (“decide, determine”).
Noun
dēcrētum n (genitive dēcrētī); second declension
| Second-declension noun (neuter). | ||
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | dēcrētum | dēcrēta |
| Genitive | dēcrētī | dēcrētōrum |
| Dative | dēcrētō | dēcrētīs |
| Accusative | dēcrētum | dēcrēta |
| Ablative | dēcrētō | dēcrētīs |
| Vocative | dēcrētum | dēcrēta |
| (Classical Latin) IPA(key): /deːˈkreː.tum/, [d̪eːˈkreːt̪ʊ̃ˑ](modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /deˈkre.tum/, [d̪eˈkrɛːt̪um] | ||