Zum Inhalt springen

dēcrētum

aus AufEinWort, der freien Forschung

dēcrētum lat.

Etymology 1

From dēcernō (“decide, determine”).

Noun

dēcrētum n (genitive dēcrētī); second declension

  1. A decision, decree, ordinance, order. [ synonyms ▲]
    Synonyms: praeceptum, iussus, ēdictum, ēdictiō, nūntius, scītum, dēcrētiō, mandātum, imperium
  2. A principle, opinion.
Declension / Pronunciation
Second-declension noun (neuter).
Case Singular Plural
Nominative dēcrētum dēcrēta
Genitive dēcrētī dēcrētōrum
Dative dēcrētō dēcrētīs
Accusative dēcrētum dēcrēta
Ablative dēcrētō dēcrētīs
Vocative dēcrētum dēcrēta
(Classical Latin) IPA(key): /deːˈkreː.tum/, [d̪eːˈkreːt̪ʊ̃ˑ](modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /deˈkre.tum/, [d̪eˈkrɛːt̪um]
Derived terms
[✐ | ✎]