fōrma
Erscheinungsbild
fōrm-a etr.-lat. 'Form'; 'Gestalt, Leiche, Umriß, …'
morph phorm, morf form
Hk. unbekannt. Vielleicht von einem etruskischen *morma, von agr. μορφή morphē/dt.; dissimiliert, f-m < m-m, als formīca und möglicherweise als formīdō.
fōrma f (Genitiv fōrmae); erste Deklination
- Figur, Form, Aussehen
- feine Form; Schönheit
- Entwurf, Plan, Entwurf
- Modell, Muster, Stempel, Form
- (figürliche) Art, SortePronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈfoːr.ma/, [ˈfoːrmä]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /ˈfor.ma/, [ˈfɔrmä]
First-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | fōrma | fōrmae |
| Genitive | fōrmae | fōrmārum |
| Dative | fōrmae | fōrmīs |
| Accusative | fōrmam | fōrmās |
| Ablative | fōrmā | fōrmīs |
| Vocative | fōrma | fōrmae |