factitō
Erscheinungsbild
factitō lat.
Von factō „machen, tun, ausführen“ + -itō (wiederholungs Suffix).
- (Classical) IPA(key): /ˈfak.ti.toː/, [ˈfäkt̪ɪt̪oː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /ˈfak.ti.to/, [ˈfäkt̪it̪o]
factitō (present infinitive factitāre, perfect active factitāvī, supine factitātum); first conjugation