finstarī
finst-arī 64, finstarīn*, finstrī, finstrīn*, ahd., st. F. (ī): nhd. Finsternis, Dunkelheit, dunkles Aussehen, Verirrung des Geistes, Verblendung; ne. darkness; ÜG.: lat. (Cedar) NGl, NGlP, (crepusculum?) Gl, intempesta (nox)? Gl, obscurum (N.) Gl, N, opacitas? Gl, scrupulum? Gl, squalor Gl, tenebrae B, Gl, MF, MH, N, NGl; Vw.: s. naht-, taga-, weralt-; Hw.: vgl. anfrk. finistri*, as. finistri*; Q.: B, GB, Gl (765), M, MF, MH, N, NGl, NGlP, O, WH; E.: s. germ. *þemstrī-, *þemstrīn, *þenstrī-, *þenstrīn, sw. F. (ī), Finsternis; vgl. idg. *temə-, *tem-, Adj., dunkel, finster, Pokorny 1063; W.: mhd. vinsterī, vinstere, st. F., Dunkel, Dunkelheit, Finsternis; nhd. Finster, F., Dunkelheit, Finsternis, DW 3, 1668; L.: Karg-Gasterstädt/Frings 3, 884 (finst[a]rî[n]), ChWdW8 128a (finstarī), ChWdW9 299b (finstarī), EWAhd 3, 262; Son.: Wba01 = Wörterbuchglosse Abrogans (Paris, Bibliothèque Nationale lat. 7640)
finstarīn*, ahd., st. F. (ī): Vw.: s. finstarī
Anm. KF.: möglicherweise von dinstar "düster" oder Wortsippe