francus
Erscheinungsbild
franc--us slat. 'Franke', mlat. 'Franzose'
Vom fränkischen *Frankō „ein Franke“), wiederum vom uger. *frankô „Wurfspeer“. Siehe auch ahdt. Franko „ein Franke“, aengl. franca „Wurfspeer, Speer“. Vergleiche Sächsisch, letztendlich eine Ableitung des uger. *sahsą „Messer, Dolch“.
francus (weiblich franca, Neutrum francum); Adjektiv der ersten/zweiten Deklination
- (Spätlateinisch) Fränkisch, von den Franken oder in Bezug auf die Franken
- Synonyme: francicus, franciscus
- (Mittelalterliches Latein) Französisch, vom französischen Volk oder in Bezug auf das französische Volk.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈfran.kus/, [ˈfräŋkʊs̠]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /ˈfran.kus/, [ˈfräŋkus]
First/second-declension adjective.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | francus | franca | francum | francī | francae | franca | |
| Genitive | francī | francae | francī | francōrum | francārum | francōrum | |
| Dative | francō | francō | francīs | ||||
| Accusative | francum | francam | francum | francōs | francās | franca | |
| Ablative | francō | francā | francō | francīs | |||
| Vocative | france | franca | francum | francī | francae | franca | |
francus m (genitive francī); second declension
Second-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | francus | francī |
| Genitive | francī | francōrum |
| Dative | francō | francīs |
| Accusative | francum | francōs |
| Ablative | francō | francīs |
| Vocative | france | francī |
francus m (genitive francī); second declension
Second-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | francus | francī |
| Genitive | francī | francōrum |
| Dative | francō | francīs |
| Accusative | francum | francōs |
| Ablative | francō | francīs |
| Vocative | france | francī |