geōmetricus

Borrowed from Ancient Greek γεωμετρικός (geōmetrikós).

Pronunciation

• (Classical Latin) IPA^(key): [ɡe.oːˈmɛ.trɪ.kʊs]
• (modern Italianate Ecclesiastical) IPA^(key): [d͡ʒe.oˈmɛː.tri.kus]

Noun

geōmetricus m (genitive geōmetricī); second declension

1. geometer

Declension

Second-declension noun.

	singular	plural
nominative	geōmetricus	geōmetricī
genitive	geōmetricī	geōmetricōrum
dative	geōmetricō	geōmetricīs
accusative	geōmetricum	geōmetricōs
ablative	geōmetricō	geōmetricīs
vocative	geōmetrice	geōmetricī

Adjective

geōmetricus (feminine geōmetrica, neuter geōmetricum); first/second-declension adjective

1. geometrical

Declension

First/second-declension adjective.

	singular				plural
	masculine	feminine	neuter		masculine	feminine	neuter
nominative	geōmetricus	geōmetrica	geōmetricum		geōmetricī	geōmetricae	geōmetrica
genitive	geōmetricī	geōmetricae	geōmetricī		geōmetricōrum	geōmetricārum	geōmetricōrum
dative	geōmetricō	geōmetricae	geōmetricō		geōmetricīs
accusative	geōmetricum	geōmetricam	geōmetricum		geōmetricōs	geōmetricās	geōmetrica
ablative	geōmetricō	geōmetricā	geōmetricō		geōmetricīs
vocative	geōmetrice	geōmetrica	geōmetricum		geōmetricī	geōmetricae	geōmetrica