integumentum
integument-um Integument
integumentum[1], ī, n. (intego), die Überdeckung, Bedeckung, Decke, Hülle, I) eig.: ea legio linteata ab integumento consaepti, in quo sacrata nobilitas erat, appellata est, Liv. 10, 38, 12: lanx cum integumentis, quae Iovi apposita fuit, decĭdit de mensa, Liv. 40, 59, 7: vestis aut pellis, quae iis integumento erant, Aur. Vict. de orig. gent. Rom. 13, 2: integumenta carnalia, Ambros. de Isaac et anima 4. § 16. – II) übtr.: A) die verhüllende, verbergende Decke, die Hülle, frontis, Cic. post red. in sen. 16: haec flagitiorum integumenta, Cic. Cael. 47: istius insignis nequitia frontis involuta integumentis, Cic. Pis. 12: lubenter enim te evolutum illis integmentis (integum.) dissimulationis tuae nudatumque perspicio, Cic. de or. 2, 350. – B) die schützendeBedeckung = der Schutz, Schirm, Schild, illius sum integumentum corporis, Plaut. Bacch. 601: istaec ego mi semper habui aetati integumentum meae, Plaut. trin. 313.
- (Classical Latin) IPA(key): [ɪn.tɛ.ɡʊˈmɛn.tũː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [in.te.ɡuˈmɛn.tum]
integumentum n (genitive integumentī); second declension
- covering
- lid
- a mean of defense
Second-declension noun (neuter).
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | integumentum | integumenta |
| genitive | integumentī | integumentōrum |
| dative | integumentō | integumentīs |
| accusative | integumentum | integumenta |
| ablative | integumentō | integumentīs |
| vocative | integumentum | integumenta |
- ↑ Quelle: Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. Hannover 81918 (Nachdruck Darmstadt 1998), Band 2, Sp. 344. Permalink: http://www.zeno.org/nid/20002451506