intuitiō
Erscheinungsbild
intuit-iō mlat. 'Intuition; Schauen, Einsicht'; ‘das Erscheinen des Bildes im Spiegel’ (18. Jh.),
intuitiō f (Genitiv intuitiōnis); dritte Deklination (mittelalterliches Latein)
- der Akt des Schauen
- Inspektion, Untersuchung, Kontrolle
- wissen, verstehen
- Intuition
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /in.tuˈi.ti.oː/, [ɪn̪t̪uˈɪt̪ioː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /in.tuˈit.t͡si.o/, [in̪t̪uˈit̪ː͡s̪io]
Third-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | intuitiō | intuitiōnēs |
| Genitive | intuitiōnis | intuitiōnum |
| Dative | intuitiōnī | intuitiōnibus |
| Accusative | intuitiōnem | intuitiōnēs |
| Ablative | intuitiōne | intuitiōnibus |
| Vocative | intuitiō | intuitiōnēs |