monastḗrion
Erscheinungsbild
monastḗrion agr. μοναστήριον ‘Einsiedelei, Kloster’,
From μοναστήριος (monastḗrios, “alone, made alone”) + -ιον (-ion, “-ium: forming places”), from μονάζω (monázō, “to be alone”), from μόνος (mónos, “alone”).
μοναστήριον • (monastḗrion) n (genitive μοναστηρίου); second declension