Zum Inhalt springen

obiectiō

aus AufEinWort, der freien Forschung

obiectio[1], ōnis, f. (obicio), das Entgegen- od. Vorwerfen; Einwand; Problem

I) eig.: prorae, Ambros. epist. 100, 14. – insbes., das Vorbauen, saxorum, Arnob. 6, 3. –

II) übtr.:

  • a) das Vorwerfen, Vorrücken, m. subj. Genet., plebis, Vulg. Sirach 42, 11: m. obj. Genet., nominis, Tert. ad ux. 2, 5: eius facti, Mart. Cap. 5. § 445: absol., der Vorwurf, obiectionum invidia, Heges. 2, 9, 41: obiectionem repellere, Ps. Ambros. epist. 89. –
  • b) der Einwand, den man dem Gegner macht, Augustin. de nat. et grat. 10. Schol. Iuven. 10, 324 u. 346. – als rhet. Fig. = anthypophora (w.s.), Iul. Rufin. de schem. dian. § 4.
  1. ↑ Quelle: Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. Hannover 81918 (Nachdruck Darmstadt 1998), Band 2, Sp. 1243. Permalink: http://www.zeno.org/nid/20002522748 Lizenz: Gemeinfrei