participiālis
Erscheinungsbild
Von participium Partizip.
(—Klassisch) IPA(Schlüssel): /par.ti.ki.piˈaː.lis/, [pärt̪ɪkɪpiˈäːlʲɪs̠]
(—modernes italienisch-kirchliches) IPA (Schlüssel): /par.ti.t͡ʃi.piˈa.lis/, [pärt̪it͡ʃipiˈäːlis]
participiālis (Neutrum participiāle, Adverb participiāliter); Adjektiv mit zwei Endungen in der dritten Deklination
- (—Grammatik) partizipial oder die Natur eines Partizip
Deklination
Adjektiv mit zwei Endungen in der dritten Deklination.
From participium (“participle”).
- (Classical) IPA(key): /par.ti.ki.piˈaː.lis/, [pärt̪ɪkɪpiˈäːlʲɪs̠]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /par.ti.t͡ʃi.piˈa.lis/, [pärt̪it͡ʃipiˈäːlis]
participiālis (neuter participiāle, adverb participiāliter); third-declension two-termination adjective
- (grammar) participial, or the nature of a participle
Third-declension two-termination adjective.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| Nominative | participiālis | participiāle | participiālēs | participiālia | |
| Genitive | participiālis | participiālium | |||
| Dative | participiālī | participiālibus | |||
| Accusative | participiālem | participiāle | participiālēs participiālīs |
participiālia | |
| Ablative | participiālī | participiālibus | |||
| Vocative | participiālis | participiāle | participiālēs | participiālia | |