prōnūntiātiō
Erscheinungsbild
[ lat. ][ prōnūntiāt + -iō ]
- prōnūnciātiō
From prōnūntiō (“proclaim, announce”) + -tiō.
Von prōnūntiō „verkünden“ + -tiō.
- (Classical) IPA(key): /proː.nuːn.tiˈaː.ti.oː/, [proːnuːn̪t̪iˈäːt̪ioː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /pro.nun.t͡siˈat.t͡si.o/, [pronunt̪͡s̪iˈät̪ː͡s̪io]
prōnūntiātiō f (Genitiv prōnūntiātiōnis); dritte Deklination
- Proklamation, Erklärung
- Aussprache, Rede
- (Rhetorik) Art und Weise, Vortrag
Third-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | prōnūntiātiō | prōnūntiātiōnēs |
| Genitive | prōnūntiātiōnis | prōnūntiātiōnum |
| Dative | prōnūntiātiōnī | prōnūntiātiōnibus |
| Accusative | prōnūntiātiōnem | prōnūntiātiōnēs |
| Ablative | prōnūntiātiōne | prōnūntiātiōnibus |
| Vocative | prōnūntiātiō | prōnūntiātiōnēs |