Zum Inhalt springen

praedicātīvus

aus AufEinWort, der freien Forschung

praedicātīv-us lat. (ist wie) prädikativ, erklärend, behauptend, aussagend

Von praedicātus (Partizip Perfekt von praedicō) +‎ -īvus.

Adjektiv praedicātīvus (feminin praedicātīva, sächlich praedicātīvum); Adjektiv erster/zweiter Deklination

Pronunciation / Declension
(Classical Latin) IPA(key): /prae̯.di.kaːˈtiː.u̯us/, [präe̯d̪ɪkäːˈt̪iːu̯ʊs̠]
(modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /pre.di.kaˈti.vus/, [pred̪ikäˈt̪iːvus]
First/second-declension adjective.
Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
Nominative praedicātīvus praedicātīva praedicātīvum praedicātīvī praedicātīvae praedicātīva
Genitive praedicātīvī praedicātīvae praedicātīvī praedicātīvōrum praedicātīvārum praedicātīvōrum
Dative praedicātīvō praedicātīvō praedicātīvīs
Accusative praedicātīvum praedicātīvam praedicātīvum praedicātīvōs praedicātīvās praedicātīva
Ablative praedicātīvō praedicātīvā praedicātīvō praedicātīvīs
Vocative praedicātīve praedicātīva praedicātīvum praedicātīvī praedicātīvae praedicātīva