tenuo
tenuo, āvi, ātum, āre (tenuis), dünn-, schwach machen, verdünnen, schwächen, I) eig.: 1) im allg.: tempus tenuat dentem aratri, Ov.: aëra spissum, Sen.: se in undas (zu Wasser), Ov.: levi filo telas, Manil. – 2) insbes.: a) mager machen, abmagern, armenta macie, Verg.: corpus tenuatum, Hor. – b) verengen, vocis via est tenuata, Ov. met. 14, 498. – II) übtr.: [3066]1) vermindern, schwächen, vires, Ov.: iram, Ov.: famam, Ov. – u. verringern, herabsetzen, magna modis parvis, Hor. carm. 3, 3, 72. – 2) voll zarter Anmut spinnen (v. erotischen Dichter), carmen, Prop. 3, 1, 5; vgl. Stat. silv. 4, 7, 9.
Quelle:
Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. Hannover 81918 (Nachdruck Darmstadt 1998), Band 2, Sp. 3066-3067.
Permalink:
http://www.zeno.org/nid/20002687534
Lizenz:
Gemeinfrei
From tenuis (“thin, weak, fine”) + -ō (verbal suffix).
- (Classical Latin) IPA(key): [ˈtɛ.nu.oː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈtɛː.nu.o]
tenuō (present infinitive tenuāre, perfect active tenuāvī, supine tenuātum); first conjugation
- to make thin
- to reduce or lessen
- Synonyms: diminuō, imminuō, minuō, dēminuō, premō, corripiō
- Antonyms: augeō, amplificō, extendō, accumulō, cumulō, multiplicō
- to wear down, weaken, enfeeble
- Synonyms: dēterō, atterō, effēminō, minuō, frangō, cōnsūmō, afficiō
- Antonyms: firmō, cōnfirmō, mūniō, fortificō, cōnsolidō, sistō