verificātiō
Erscheinungsbild
vēr--ificātiō lat. wrtl. 'Wahrmachung'; 'Überprüfung'
s. vērificō
Substantiv
verificātiō f (Genitiv verificātiōnis); dritte Deklination
- Überprüfung
Third-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | verificātiō | verificātiōnēs |
| Genitive | verificātiōnis | verificātiōnum |
| Dative | verificātiōnī | verificātiōnibus |
| Accusative | verificātiōnem | verificātiōnēs |
| Ablative | verificātiōne | verificātiōnibus |
| Vocative | verificātiō | verificātiōnēs |