Zum Inhalt springen

vier

aus AufEinWort, der freien Forschung

vier

  • vier Num.
    • ahd. fior (8. Jh.),
    • mhd. vier,
    • asächs. fi(u)war, fior,
    • mnd. vēr,
    • mnl. vier(e),
    • nl. vier,
    • aengl. fēower (nordhumbr.fēor),
    • engl. four ‘vier’;
    • daneben steht
      • aengl. (in Zusammensetzungen) fyþer-, fiþer- ‘vier-’,
      • anord. fjōrir m. (aus *fioðrir, *feðurēʀ),
      • got. fidwōr, fidur-,
      • krimgot. fyder,
    • so daß von einer noch vor Beginn der germ. Lautverschiebung entstandenen Form *petu̯ōr (mit p- aus kᵘ̯-) auszugehen ist.
      • Diese geht mit
        • aind. catvā́raḥ,
        • awest. čaθwar-,
        • griech. téssares, (att.) téttares (τέσσαρες, τέτταρες),
        • lat. quattuor,
        • air. ceth(a)ir,
        • lit. keturì,
        • aslaw. četyre,
        • ruß. četýre (четыре)
      • auf das Zahlwort uig. *ku̯etu̯ōr ‘vier’ (mit verschiedenen Ablautformen) zurück (s. acht).