vier
Erscheinungsbild
vier
- vier Num.
- ahd. fior (8. Jh.),
- mhd. vier,
- asächs. fi(u)war, fior,
- mnd. vēr,
- mnl. vier(e),
- nl. vier,
- aengl. fēower (nordhumbr.fēor),
- engl. four ‘vier’;
- daneben steht
- aengl. (in Zusammensetzungen) fyþer-, fiþer- ‘vier-’,
- anord. fjōrir m. (aus *fioðrir, *feðurēʀ),
- got. fidwōr, fidur-,
- krimgot. fyder,
- so daß von einer noch vor Beginn der germ. Lautverschiebung entstandenen Form *petu̯ōr (mit p- aus kᵘ̯-) auszugehen ist.