Zum Inhalt springen

„cōnor“ – Versionsunterschied

aus AufEinWort, der freien Forschung
[ungesichtete Version][ungesichtete Version]
Keine Bearbeitungszusammenfassung
Keine Bearbeitungszusammenfassung
 
Zeile 1: Zeile 1:
cōnor {{uital.}} versuchen
cōnor {{uital.}} versuchen, [[ginnen]], [[streben]]


Aus uital. *kōnāō, aus uig. *kona, aus der Wurzel *[[ken-]] „sich in Bewegung setzen“. Wie das Aktiv des Verbs praktisch verschwunden ist, ist unbekannt.
Aus uital. *kōnāō, aus uig. *kona, aus der Wurzel *[[ken-]] „sich in Bewegung setzen“. Wie das Aktiv des Verbs praktisch verschwunden ist, ist unbekannt.
Zeile 5: Zeile 5:
'''Verb cōnor''' (Präsens-Infinitiv cōnārī, Perfekt-Aktiv cōnātus sum); erste Konjugation, Deponent
'''Verb cōnor''' (Präsens-Infinitiv cōnārī, Perfekt-Aktiv cōnātus sum); erste Konjugation, Deponent


Synonyme: certō, temptō, perīclitor<div class="zenoCOMain"><p>'''<span class="zenoTXHighlight0">cōnor</span>''', ātus sum, ārī, I) '''''den Ansatz-, den Anlauf nehmen, sich körperlich anstrengen,''''' dum moliuntur (mulieres), dum conantur, annus est, Ter. heaut. 240: conari manibus pedibus noctesque et dies, Ter. Andr. 676: c. alci obviam, ''jmdm. entgegengehen wollen,'' Ter. Phorm. 52. – ''m.'' contra ''u. Akk.'' = '''''sich stemmen''' gegen usw.,'' c. contra fluminis tractum ''od.'' contra ictum fluvii, ''wir »gegen den Strom schwimmen wollen«,'' Augustin. epist. 73, 3 in. Vulg. Sirach 4, 32.'' Vgl.'' Gloss. IV, 496, 49: ›connixi, conantes‹; ''u.'' Isid. 10, 198: ›obnixus, connisus, conabundus‹. – II) ''übtr., zu einer Unternehmung'' '''''den Anlauf nehmen, zur Unternehmung schreiten, unternehmen, sich beigehen lassen, den Versuch machen, versuchen, sich entschließen''''' ''(Synon.'' audere ''[wagen, sich unterfangen]; Ggstz. bald'' cogitare, ''bald''efficere, perficere, ''bald'' cunctari), α) ''absol.:'' ut conare, Plaut.: qui, cum cogitasset, facere auderet et prius cogitare quam conari consuesset, Nep.: a conantibus priusquam id effici posset, adesse Romanos nuntiatur, Caes.: Atheniensium populum celerem et supra vires audacem esse ad conandum, Liv. – β) ''m.'' Acc.: id ne fieret omnia et conanda et audenda Magnetibus esse, Liv.: vides profecto illum (Demosthenem) multa perficere, nos multa conari, Cic.: quod igitur et conari occultius et efficere cautius potuit, id etc., Cic.: ut desperent se id quod conantur ''(ihre Zwecke)'' consequi posse, Cic.: magnum opus et arduum conamur, Cic.: sceleris conandi consilia inierat, Vell. – γ) ''m.'' Infin.: conantur id, quod constituerant, facere, Caes.: ii qui haec delere conati sunt, Cic.: quod planum facere non modo non possis, verum ne coneris quidem, Cic.: quare a vobis peto, ne frustra dehortando impedire (consilium meum) conemini, Nep. – δ) ''m. folg. indir. Fragesatz m.'' si ''u. Konj.,'' nonnumquam interdiu, saepius noctu, si ''(ob)''perrumpere possent, conati, Caes. b. G. 1, 8, 4.[http://www.zeno.org/Georges-1913/K/Georges-1913-01-1494 [1494]] – / ''Partiz.'' cōnātum, ''bes. Plur.'' cōnāta, ''subst., s. bes.''</p></div><div class="zenoCOFooter"><div class="zenoCOFooterLine"><div class="zenoCOFooterLineLeft">Quelle: Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. Hannover <sup>8</sup>1913 (Nachdruck Darmstadt 1998), Band 1, Sp. 1494-1495. Permalink: http://www.zeno.org/nid/20002302780, Lizenz: [http://www.zeno.org/Zeno/-/Lizenz%3A+Gemeinfrei Gemeinfrei]</div></div></div>
Synonyme: certō, temptō, perīclitor
{| class="wikitable mw-collapsible mw-collapsed inflection-table vsSwitcher" data-toggle-category="inflection"
{| class="wikitable mw-collapsible mw-collapsed inflection-table vsSwitcher" data-toggle-category="inflection"
|+ Pronunciation / Conjugation
|+ Pronunciation / Conjugation
Zeile 162: Zeile 162:
*<span class="Latn" lang="la">[https://en.wiktionary.org/wiki/conatio#Latin cōnātiō]</span>
*<span class="Latn" lang="la">[https://en.wiktionary.org/wiki/conatio#Latin cōnātiō]</span>
*<span class="Latn" lang="la">[https://en.wiktionary.org/wiki/conatum#Latin cōnātum]</span>
*<span class="Latn" lang="la">[https://en.wiktionary.org/wiki/conatum#Latin cōnātum]</span>
*<span class="Latn" lang="la">[https://en.wiktionary.org/wiki/conatus#Latin cōnātus]</span>
*<span class="Latn" lang="la">[https://en.wiktionary.org/wiki/conatus#Latin cōnātus]</span><div class="zenoCOMain">
== cōnor<ref>Quelle: Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. Hannover <sup>8</sup>1913 (Nachdruck Darmstadt 1998), Band 1, Sp. 1494-1495. Permalink: http://www.zeno.org/nid/20002302780, Lizenz: [http://www.zeno.org/Zeno/-/Lizenz%3A+Gemeinfrei Gemeinfrei]</ref> ==
'''<span class="zenoTXHighlight0">cōnor</span>''', ātus sum, ārī, I) '''''den Ansatz-, den Anlauf nehmen, sich körperlich anstrengen,''''' dum moliuntur (mulieres), dum conantur, annus est, Ter. heaut. 240: conari manibus pedibus noctesque et dies, Ter. Andr. 676: c. alci obviam, ''jmdm. entgegengehen wollen,'' Ter. Phorm. 52. – ''m.'' contra ''u. Akk.'' = '''''sich stemmen''' gegen usw.,'' c. contra fluminis tractum ''od.'' contra ictum fluvii, ''wir »gegen den Strom schwimmen wollen«,'' Augustin. epist. 73, 3 in. Vulg. Sirach 4, 32.'' Vgl.'' Gloss. IV, 496, 49: ›connixi, conantes‹; ''u.'' Isid. 10, 198: ›obnixus, connisus, conabundus‹. – II) ''übtr., zu einer Unternehmung'' '''''den Anlauf nehmen, zur Unternehmung schreiten, unternehmen, sich beigehen lassen, den Versuch machen, versuchen, sich entschließen''''' ''(Synon.'' audere ''[wagen, sich unterfangen]; Ggstz. bald'' cogitare, ''bald''efficere, perficere, ''bald'' cunctari), α) ''absol.:'' ut conare, Plaut.: qui, cum cogitasset, facere auderet et prius cogitare quam conari consuesset, Nep.: a conantibus priusquam id effici posset, adesse Romanos nuntiatur, Caes.: Atheniensium populum celerem et supra vires audacem esse ad conandum, Liv. – β) ''m.'' Acc.: id ne fieret omnia et conanda et audenda Magnetibus esse, Liv.: vides profecto illum (Demosthenem) multa perficere, nos multa conari, Cic.: quod igitur et conari occultius et efficere cautius potuit, id etc., Cic.: ut desperent se id quod conantur ''(ihre Zwecke)'' consequi posse, Cic.: magnum opus et arduum conamur, Cic.: sceleris conandi consilia inierat, Vell. – γ) ''m.'' Infin.: conantur id, quod constituerant, facere, Caes.: ii qui haec delere conati sunt, Cic.: quod planum facere non modo non possis, verum ne coneris quidem, Cic.: quare a vobis peto, ne frustra dehortando impedire (consilium meum) conemini, Nep. – δ) ''m. folg. indir. Fragesatz m.'' si ''u. Konj.,'' nonnumquam interdiu, saepius noctu, si ''(ob)''perrumpere possent, conati, Caes. b. G. 1, 8, 4.[http://www.zeno.org/Georges-1913/K/Georges-1913-01-1494 [1494]] – / ''Partiz.'' cōnātum, ''bes. Plur.'' cōnāta, ''subst., s. bes.''<div class="zenoCOFooterLine"><div class="zenoCOFooterLineLeft"></div></div></div>

Aktuelle Version vom 3. Oktober 2024, 13:52 Uhr

cōnor uital. versuchen, ginnen, streben

Aus uital. *kōnāō, aus uig. *kona, aus der Wurzel *ken- „sich in Bewegung setzen“. Wie das Aktiv des Verbs praktisch verschwunden ist, ist unbekannt.

Verb cōnor (Präsens-Infinitiv cōnārī, Perfekt-Aktiv cōnātus sum); erste Konjugation, Deponent

Synonyme: certō, temptō, perīclitor

Pronunciation / Conjugation
(Classical Latin) IPA(key): /ˈkoː.nor/, [ˈkoːnɔr]
(modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /ˈko.nor/, [ˈkɔːnor]
[ less ▲]   Conjugation of cōnor (first conjugation, deponent)
indicative singular plural
first second third first second third
active pres|act|ind-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnor s|pres|act|ind-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnāris,
cōnāre
s|pres|act|ind-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnātur p|pres|act|ind-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnāmur p|pres|act|ind-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnāminī p|pres|act|ind-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnantur
impf|act|ind-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnābar s|impf|act|ind-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnābāris,
cōnābāre
s|impf|act|ind-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnābātur p|impf|act|ind-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnābāmur p|impf|act|ind-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnābāminī p|impf|act|ind-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnābantur
fut|act|ind-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnābor s|fut|act|ind-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnāberis,
cōnābere
s|fut|act|ind-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnābitur p|fut|act|ind-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnābimur p|fut|act|ind-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnābiminī p|fut|act|ind-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnābuntur
perfect cōnātus + present active indicative of sum
pluperfect cōnātus + imperfect active indicative of sum
future perfect cōnātus + future active indicative of sum
subjunctive singular plural
first second third first second third
active pres|act|sub-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōner s|pres|act|sub-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnēris,
cōnēre
s|pres|act|sub-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnētur p|pres|act|sub-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnēmur p|pres|act|sub-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnēminī p|pres|act|sub-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnentur
impf|act|sub-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnārer s|impf|act|sub-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnārēris,
cōnārēre
s|impf|act|sub-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnārētur p|impf|act|sub-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnārēmur p|impf|act|sub-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnārēminī p|impf|act|sub-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnārentur
perfect cōnātus + present active subjunctive of sum
pluperfect cōnātus + imperfect active subjunctive of sum
imperative singular plural
first second third first second third
active present pres|act|imp-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnāre — pres|act|imp-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnāminī —
future fut|act|imp-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnātor s|fut|act|imp-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnātor — fut|act|imp-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnantor
non-finite forms active passive
present perfect future present perfect future
infinitives act|inf-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnārī cōnātum esse cōnātūrum esse — — —
participles act|part-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnāns act|part-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnātus act|part-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnātūrus — part-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnandus
verbal nouns gerund supine
genitive dative accusative ablative accusative ablative
ger-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnandō ger-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnandum ger-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnandō sup-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnātum sup-form-of origin-cōnor" lang="la" span="">cōnātū

Derived terms

cōnor[1]

cōnor, ātus sum, ārī, I) den Ansatz-, den Anlauf nehmen, sich körperlich anstrengen, dum moliuntur (mulieres), dum conantur, annus est, Ter. heaut. 240: conari manibus pedibus noctesque et dies, Ter. Andr. 676: c. alci obviam, jmdm. entgegengehen wollen, Ter. Phorm. 52. – m. contra u. Akk. = sich stemmen gegen usw., c. contra fluminis tractum od. contra ictum fluvii, wir »gegen den Strom schwimmen wollen«, Augustin. epist. 73, 3 in. Vulg. Sirach 4, 32. Vgl. Gloss. IV, 496, 49: ›connixi, conantes‹; u. Isid. 10, 198: ›obnixus, connisus, conabundus‹. – II) übtr., zu einer Unternehmung den Anlauf nehmen, zur Unternehmung schreiten, unternehmen, sich beigehen lassen, den Versuch machen, versuchen, sich entschließen (Synon. audere [wagen, sich unterfangen]; Ggstz. bald cogitare, baldefficere, perficere, bald cunctari), α) absol.: ut conare, Plaut.: qui, cum cogitasset, facere auderet et prius cogitare quam conari consuesset, Nep.: a conantibus priusquam id effici posset, adesse Romanos nuntiatur, Caes.: Atheniensium populum celerem et supra vires audacem esse ad conandum, Liv. – β) m. Acc.: id ne fieret omnia et conanda et audenda Magnetibus esse, Liv.: vides profecto illum (Demosthenem) multa perficere, nos multa conari, Cic.: quod igitur et conari occultius et efficere cautius potuit, id etc., Cic.: ut desperent se id quod conantur (ihre Zwecke) consequi posse, Cic.: magnum opus et arduum conamur, Cic.: sceleris conandi consilia inierat, Vell. – γ) m. Infin.: conantur id, quod constituerant, facere, Caes.: ii qui haec delere conati sunt, Cic.: quod planum facere non modo non possis, verum ne coneris quidem, Cic.: quare a vobis peto, ne frustra dehortando impedire (consilium meum) conemini, Nep. – δ) m. folg. indir. Fragesatz m. si u. Konj., nonnumquam interdiu, saepius noctu, si (ob)perrumpere possent, conati, Caes. b. G. 1, 8, 4.[1494] – / Partiz. cōnātum, bes. Plur. cōnāta, subst., s. bes.

  1. ↑ Quelle: Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. Hannover 81913 (Nachdruck Darmstadt 1998), Band 1, Sp. 1494-1495. Permalink: http://www.zeno.org/nid/20002302780, Lizenz: Gemeinfrei