Werk:Apologia doctae ignorantiae/34
▷«Cum hoc tamen stat superbenedicta Trinitas. Infinita enim simplicitas admittit ita Deum unum esse quod est trinus, ita trinum quod est unus, sicut clarius illud in libellis Doctae ignorantiae explicatur. Legitur consimiliter Coelestinum Papam in professione fidei sic dixisse: “Profitemur nos credere indivisibilem sanctam Trinitatem, hoc est Patrem et Filium et Spiritum sanctum, ita unum ut trinum et ita trinum ut unum.[1] Ecce, quomodo penitus nullum habet intellectum in theologicis, qui ad coincidentiam unitatis et trinitatis non respicit; nec ex hoc sequitur Patrem esse Filium vel Spiritum sanctum. Et non potest hoc pervenire ad hominem durae cervicis, quomodo scilicet in coincidentia summae simplicitatis et indivisibilitatis atque unitatis et trinitatis alia sit persona Patris, alia Filii, alia Spiritus sancti; et obsunt ei vocabula, quorum significata theologiae non conveniunt.
Damit besteht dennoch die über alles gepriesene Dreifaltigkeit. Denn die unendliche Einfachheit gestattet, daß Gott so einer ist, daß er drei ist und daß er so drei ist, daß er einer ist; in der Docta ignorantia wird dies genauer erklärt. In gleicher Weise liest man auch, daß der Papst Coelestin in der Professio fidei gesagt hat: Wir bekennen, daß wir an die unsichtbare Heilige Dreifaligkeit glauben, den Vater, den Sohn und den Heiligen Geist; Gott ist so einer, daß er drei und so drei, daß er einer ist. Demnach hat derjenige, der die Koinzidenz der Einheit und Dreiheit nicht beachtet, nicht die geringste Einsicht in die Theologie; denn daraus folgt nicht, daß der Vater der Sohn oder der Heilige Geist ist. Auch kann die Einsicht, daß in der Koinzidenz der höchsten Einfachheit und Unteilbarkeit, Einheit und Dreiheit, eine Person die des Vaters, eine andere die des Sohnes, eine andere die des Heiligen Geistes ist, nicht zu einem hartnäckig verstockten Menschen gelangen. Es hindern ihn daran die Wörter, deren Bedeutungen der Theologie nicht entsprechen. ◀▷
- ↑ Hoc dictum neque apud Coelestinum I. (PL 50 col. 417-558) neque apud alios huius nominis Papas reperitur; qua via ad Cus. pervenerit, incertum.