Zum Inhalt springen

Werk:Compendium/13

aus AufEinWort, der freien Forschung

▷Hoc etiam repetere utile videtur, scilicet quod nec huius singularis quantitatis signum seu species naturalis potest esse singularis, cum nul|lum singulare sit plurificabile aut multiplicabile, sive sit[1] substantia aut quantitas aut qualitas. Licet igitur quantitatis sit species et signum, non tamen ut huius quantitatis. Singulariter igitur quanta signo generalis quantitatis notantur et cognoscuntur. Ita singulariter rubea signo universalis rubedinis. Unde cum nulla res sit eiusdem quantitatis aut qualitatis cum alia et cuiuslibet rei singularis sit quantitas singularis, non est quantitas aliquid generale in re, sed in cognitione seu specie et signo. Parvum igitur et magnum species habent, licet non hoc parvum et hoc magnum, quae sunt singulares quantitates; sed per speciem seu signum magni hoc magnum et parvi hoc parvum cognoscitur.

Das zu wiederholen scheint nützlich: daß [p.697] das Zeichen oder die natürliche Eigengestalt der einen einzigen Quantität nicht einzig sein kann, da nichts Einzelnes vervielfältigt oder vermehrt werden kann, sei es nun Substanz, Quantität oder Qualität. Denn wenn es auch die Eigengestalt und das Zeichen der Quantität ist, so doch nicht für diese Quantität. Das als Einzelnes Große wird also mit einem Zeichen allgemeiner Quantität bezeichnet und erkannt, das einzelne Rote mit dem Zeichen allgemeiner Röte. Da also kein Ding die gleiche Quantität und Qualität hat wie ein anderes, und jedes einzelne Ding eine einzelne Quantität hat, ist die Quantität nichts Allgemeines im Ding, sondern in der Erkenntnis oder Eigengestalt und im Zeichen. Das Kleine und das Große haben Eigengestalten, wenn auch nicht dieses Kleine oder dieses Große, welche einzelne Quantitäten sind. Aber durch die Eigengestalt oder das Zeichen des Großen wird dieses Große und durch die des Kleinen dieses Kleine erkannt.◀▷

  1. ↑ fol.170v