Werk:De docta ignorantia/67
Capitulum XXII.
Quomodo Dei providentia contradictoria unit.
Ad hoc autem, ut etiam experiamur, quomodo ad altam ducimur intelligentiam per praemissa, ad Dei providentiam inquisitionem applicemus. Et quoniam ex prioribus manifestum est Deum esse [2] omnium complicationem, etiam contradictoriorum, tunc nihil potest eius effugere providentiam; sive enim fecerimus aliquid sive eius oppositum aut nihil, totum in Dei providentia implicitum fuit. Nihil igitur nisi secundum Dei providentiam eveniet.
Kapitel XXII.
Die Vorsehung Gottes eint das Gegensätzliche
Um zu erfahren, daß wir durch das Gesagte zu tieferer Einsicht geführt werden, wollen wir die Untersuchung auf die Vorsehung Gottes anwenden.
Aus dem Vorhergehenden ist offenbar, daß Gott die Einfaltung von allem, auch des Gegensätzlichen ist; darum kann nichts seiner Vorsehung entgehen. Sei es, daß wir irgend etwas getan haben oder das ihm Entgegengesetzte oder gar nichts – alles war in der Vorsehung Gottes enthalten. Es geschieht also nichts, es sei denn der Vorsehung Gottes entsprechend.