Werk:De docta ignorantia
Erscheinungsbild
Über diese Seite Werk
Gründet auf dem Werk „De docta ignorantia“ Nikolaus von Kues
1440 n. Chr. hrsg.
Über gelehrte Unwissenheit
Entwurf
unüberarbeitet
ungeprüft

Verzeichniß:Werk:De docta ignorantia/
(Über gelehrte Unwissenheit) (1440).
Übersetzung Dupre
| Epistola auctoris ad dominum Iulianum cardinalem | Brief des Autors an den Herrn Kardinal Julianus | ||||||
| De docta ignorantia | De docta ignorantia | Über Unkenntnislehre | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Liber primus | Buch 1 | ||||||
| Capitulum I. | Quomodo scire est ignorare. | Werk:De docta ignorantia/2 | Kapitel I. | Auf welche Welse Wissen Nichtwissen bedeutet | |||
| Capitulum II. | Elucidatio praeambularis subsequentium. | Werk:De docta ignorantia/5 | Kapitel II. | Vorschau auf das Folgende | |||
| Capitulum III. | Quod praecisa veritas sit incomprehensibilis. | Werk:De docta ignorantia/9 | Kapitel III. | Die genau abgegrenzte Wahrheit ist unfaßb | |||
| Capitulum IV. | Maximum absolutum incomprehensibiliter intelligitur; cum quo minimum coincidit. | Werk:De docta ignorantia/11 | Kapitel IV. | Das absolut Größte, mit dem das Kleinste koinzidiert, wird auf unbegreifliche Weise eingesehen | |||
| Capitulum V. | Maximum est unum. | Werk:De docta ignorantia/13 | Kapitel V. | Das Größte ist das Eine | |||
| Capitulum VI. | Maximum est absoluta necessitas. | Werk:De docta ignorantia/15 | Kapitel VI. | Das Größte ist die absolute Notwendigkeit | |||
| Capitulum VII. | De trina et una aeternitate. | Werk:De docta ignorantia/18 | Kapitel VII. | Die dreifache und eine Ewigkeit | |||
| Capitulum VIII. | De generatione aeterna. | Werk:De docta ignorantia/22 | Kapitel VIII. | Die ewige Zeugung | |||
| Capitulum IX. | De connexionis aeterna processione. | Werk:De docta ignorantia/24 | Kapitel IX. | Das ewige Hervorgehen der Verknüpfung | |||
| Capitulum X. | Quomodo intellectus trinitatis in unitate supergreditur omnia. | Werk:De docta ignorantia/27 | Kapitel X. | Der Gedanke der Dreiheit in der Einheit übersteigt alles. | |||
| Capitulum XI. | Quod mathematica nos iuvet plurimum in diversorum divinorum apprehensione. | Werk:De docta ignorantia/30 | Kapitel XI. | Die Mathematik hilft uns im Begreifen verschiedener Bereiche des Göttlichen am meisten. | |||
| Capitulum XII. | Quomodo signis mathematicalibus sit utendum in proposito. | Werk:De docta ignorantia/33 | Kapitel XII. | Die Anwendung mathematischer Zeichen in der Abhandlung | |||
| Capitulum XIII. | De passionibus lineae maximae et infinitae. | Werk:De docta ignorantia/35 | Kapitel XIII. | Die Möglichkeiten der größten und unendlichen Linie. | |||
| Capitulum XIV. | Quod infinita linea sit triangulus. | Werk:De docta ignorantia/37 | Kapitel XIV. | Die unendliche Linie ist ein Dreieck | |||
| Capitulum XV. | Quod ille triangulus sit circulus et sphaera. | Werk:De docta ignorantia/40 | Kapitel XV. | Jenes Dreieck ist Kreis und Kugel | |||
| Capitulum XVI. | Quomodo translative maximum se habeat ad omnia, sicut maxima linea ad lineas. | Werk:De docta ignorantia/42 | Kapitel XVI. | Wie die größte Linie zu den Linien, so verhält sich in übertragener Bedeutung das Größte zu jedem | |||
| Capitulum XVII. | Ex eodem profundissimae doctrinae. | Werk:De docta ignorantia/47 | Kapitel XVII. | Kapitel XVII.Die letzten Ergebnisse des Vorgebrachten | |||
| Capitulum XVIII. | Quomodo ex eodem manuducimur ad intellectum participationis entitatis. | Werk:De docta ignorantia/52 | Kapitel XVIII. | In gleicher Weise werden wir zur Einsicht der Teilhabe an der Seiendheit geführt | |||
| Capitulum XIX. | Transsumptio trianguli infiniti ad trinitatem maximam. | Werk:De docta ignorantia/55 | Kapitel XIX. | Die Übertragung des unendlichen Dreiecks auf die größte Dreiheit | |||
| Capitulum XX. | Adhuc circa Trinitatem, et quod non sit possibilis quaternitas et ultra in divinis. | Werk:De docta ignorantia/59 | Kapitel XX. | Weitere Ausführungen zur Dreiheit Vierheit und alles was darüber hinausgeht ist im Göttlichen nicht möglich | |||
| Capitulum XXI. | Transsumptio circuli infiniti ad unitatem. | Werk:De docta ignorantia/63 | Kapitel XXI. | Übertragung des unendlichen Kreises auf die Einheit | |||
| Capitulum XXII. | Quomodo Dei providentia contradictoria unit. | Werk:De docta ignorantia/67 | Kapitel XXII. | Die Vorsehung Gottes eint das Gegensätzliche | |||
| Capitulum XXIII. | Transsumptio sphaerae infinitae ad actualem existentiam Dei. | Werk:De docta ignorantia/70 | Kapitel XXIII. | Übertragung der unendlichen Kugel auf die wirkliche Existenz Gottes | |||
| Capitulum XXIV. | De nomine Dei et theologia affirmativa. | Werk:De docta ignorantia/74 | Kapitel XXIV. | Der Name Gottes und die affirmative Theologie | |||
| Capitulum XXV. | Gentiles Deum varie nominabant creaturarum respectu. | Werk:De docta ignorantia/83 | Kapitel XXV. | Die Heiden nannten Gott in Hinblick auf die Geschöpfe in verschiedener Weise | |||
| Capitulum XXVI. | De theologia negativa. | Werk:De docta ignorantia/86 | Kapitel XXVI. | Die negative Theologie | |||
| Liber Secdus | Zweites Buch | ||||||
| Prologus. | Werk:De docta ignorantia/90 | Vorwort | |||||
| Capitulum I. | Correlaria praeambularia ad inferendum unum infinitum universum. | Werk:De docta ignorantia/91 | Kapitel I. | Einleitende Ausführungen zur Einführung des einen, unendlichen Gesamt | |||
| Capitulum II. | Quod esse creaturae sit inintelligibiliter ab esse primi. | Werk:De docta ignorantia/98 | Kapitel II. | Auf eine Weise, die nicht eingesehen werden kann, stammt das Sein des Geschöpfes vom Sein des Ersten. | |||
| Capitulum III. | Quomodo maximum complicet et explicet omnia intellectibiliter. | Werk:De docta ignorantia/105 | Kapitel III. | Auf geistige Weise schließt das Größte alles ein und entfaltet es | |||
| Capitulum IV. | Quomodo universum, maximum contractum tantum, est similitudo absoluti. | Werk:De docta ignorantia/112 | Kapitel IV. | Das Gesamt, das verschränkt Größte, ist nur ein Abbild des Absoluten | |||
| Capitulum V. | Quodlibet in quolibet. | Werk:De docta ignorantia/117 | Kapitel V. | Alles ist in Allem | |||
| Capitulum VI. | De complicatione et gradibus contractionis universi. | Werk:De docta ignorantia/123 | Kapitel VI. | Einfaltung und Stufen der Verschränkung des Gesamt | |||
| Capitulum VII. | De trinitate universi. | Werk:De docta ignorantia/127 | Kapitel VII. | Die Dreiheit des Gesamt | |||
| Capitulum VIII. | De possibilitate sive materia universi. | Werk:De docta ignorantia/132 | Kapitel VIII. | Die Möglichkeit oder der Stoff des Gesamt | |||
| Capitulum IX. | De anima sive forma universi. | Werk:De docta ignorantia/141 | Kapitel IX. | Die Seele oder Gestalt des Gesamt | |||
| Capitulum X. | De spiritu universorum. | Werk:De docta ignorantia/151 | Kapitel X. | Der Geisthauch des Gesamt | |||
| Capitulum XI. | Correlaria de motu. | Werk:De docta ignorantia/156 | Kapitel XI. | Bemerkungen zur Bewegung | |||
| Capitulum XII. | De conditionibus terrae | Werk:De docta ignorantia/162 | Kapitel XII. | Die Beschaffenheit der Erde | |||
| Capitulum XIII. | De admirabili arte divina in mundi et elementorum creatione. | Werk:De docta ignorantia/175 | Kapitel XIII. | Die wunderbare göttliche Kunst in der Erschaffung der Welt und ihrer Elemente | |||
| Liber tertius | Drittes Buch | ||||||
| Prologus. | Werk:De docta ignorantia/181 | Vorwort | Vorwort | ||||
| Capitulum I. | Maximum ad hoc vel illud contractum, quo maius esse nequeat, esse sine absoluto non posse. | Werk:De docta ignorantia/182 | Kapitel I. | Kapitel I. Das zu diesem oder jenem verschränkte Größte, demgegenüber nichts größer sein kann, kann nicht ohne das Absolute sein | |||
| Capitulum II. | Maximum contractum pariter est et absolutum, creator et creatura. | Werk:De docta ignorantia/190 | Kapitel II. | Kapitel II. Das Größte Verschränkte ist gleicherweise auch das absolut Größte, Schöpfer und Geschöpf | |||
| Capitulum III. | Quomodo in natura humanitatis solum est ipsum tale maximum possibilius. | Werk:De docta ignorantia/195 | Kapitel III. | Kapitel III. Allein in der Natur des Menschseins ist dieses Größte möglich | |||
| Capitulum IV. | Quomodo ipsum est Iesus benedictus, Deus et homo. | Werk:De docta ignorantia/203 | Kapitel IV. | Kapitel IV. Jesus, gepriesen sei er, ist Gott und Mensch | |||
| Capitulum V. | Quomodo Christus conceptus per Spiritum sanctum natus est ex Maria virgine. | Werk:De docta ignorantia/208 | Kapitel V. | Kapitel V. Christus, vom Heiligen Geist empfangen, ist von der Jungfrau Maria geboren worden | |||
| Capitulum VI. | Mysterium mortis Iesu Christi. | Werk:De docta ignorantia/215 | Kapitel VI. | Kapitel VI. Das Geheimnis des Todes Jesu Christi | |||
| Capitulum VII. | De mysterio resurrectionis. | Werk:De docta ignorantia/221 | Kapitel VII. | Kapitel VII. Das Geheimnis der Auferstehung | |||
| Capitulum VIII. | Christus primitiae dormientium caelos ascendit. | Werk:De docta ignorantia/227 | Kapitel VIII. | Kapitel VIII. Christus fuhr als Erstling der Entschlafenen in den Himmel auf | |||
| Capitulum IX. | Christus iudex est vivorum et mortuorum. | Werk:De docta ignorantia/233 | Kapitel IX. | Kapitel IX. Christus ist Richter der Lebenden und der Toten | |||
| Capitulum X. | De sententia iudicis. | Werk:De docta ignorantia/239 | Kapitel X. | Kapitel X. Der Spruch des Richters | |||
| Capitulum XI. | Mysteria fidei. | Werk:De docta ignorantia/244 | Kapitel XI. | Kapitel XI. Die Geheimnisse des Glaubens | |||
| Capitulum XII. | De ecclesia. | Werk:De docta ignorantia/254 | Kapitel XII. | Kapitel XII. Die Kirche | |||
| ______________ | ___________ | ||||||