Werk:TDPC/46.4
▷Cardinalis: Vides igitur primum principium unitrinum ante omnem numerum. Et si non potes hoc concipere quod sit ante numerum, hoc est ideo quia tuus intellectus sine numero nihil concipit. Id tamen, quod concipere nequit, videt supra conceptum negari non posse et credit. Sicut igitur deum magnum sine quantitate continua, ita trinum sine quantitate discreta seu numero. Et sicut credit deum magnum sibi attribuendo magnitudinem, ita credit trinum sibi attribuendo numerationem.
KARD: Du siehst also, daß der erste Ursprung dreieinig vor jeder Zahl ist. Und wenn du das nicht erfassen kannst, daß er vor der Zahl ist, so kommt das daher, daß deine Vernunft ohne Zahl nichts erfaßt[1]. Das aber, was sie nicht begreifen kann, von dem sieht sie über das Begreifen hinaus, daß es nicht geleugnet werden kann, und glaubt[2] es. Wie sie also glaubt, daß Gott groß ist ohne zusammenhängende Quantität, so glaubt sie ihn dreifach ohne unterschiedene Quantität bzw. Zahl. Und wie sie glaubt, daß Gott groß ist, indem sie ihm Größe zuschreibt, so glaubt sie ihn dreifach und legt ihm dabei die Zählung bei.
Kardinal: Du siehst also, daß der erste dreieinige Ursprung vor jeder Zahl ist, und wenn du das nicht begreifen kannst, daß er vor jeder Zahl ist, so nur deshalb, weil deine Vernunft ohne Zahl nichts faßt. Von dem aber, was sie nicht fassen kann, sieht sie doch über das Begreifen hinaus, daß es nicht geleugnet werden kann und glaubt es. Wie sie an den großen Gott ohne zusammenhängende Quantität glaubt, so an den dreifachen ohne getrennte Quantität oder Zahl. Und so wie sie glaubt, daß Gott groß ist und ihm dabei das Attribut der Größe gibt, so glaubt sie auch, daß er dreifach ist und legt ihm dabei die Zählung bei.