irrēgulāris
Erscheinungsbild
ir-rēgulāris slat. 'irregulär; unregelgemäß, ungeregelt, ungewöhnlich'
- (Classical) IPA(key): /ir.reː.ɡuˈlaː.ris/, [ɪrːeːɡʊˈɫ̪äːrɪs̠]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /ir.re.ɡuˈla.ris/, [irːeɡuˈläːris]
irrēgulāris (neuter irrēgulāre, adverb irrēgulāriter); third-declension two-termination adjective
Third-declension two-termination adjective.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| Nominative | irrēgulāris | irrēgulāre | irrēgulārēs | irrēgulāria | |
| Genitive | irrēgulāris | irrēgulārium | |||
| Dative | irrēgulārī | irrēgulāribus | |||
| Accusative | irrēgulārem | irrēgulāre | irrēgulārēs irrēgulārīs |
irrēgulāria | |
| Ablative | irrēgulārī | irrēgulāribus | |||
| Vocative | irrēgulāris | irrēgulāre | irrēgulārēs | irrēgulāria | |