Zum Inhalt springen

sānctiō

aus AufEinWort, der freien Forschung

sānct-iō uit.-lat. Sanktion; ‘Verordnung, Strafartikel, Strafgesetz, Vorbehalt’, klat. ‘Edikt, Entscheid über dogmatische Fragen’; Gesetz, Dekret Strafe;

  • Ableitung von lat. sancīre (sānctum) ‘heiligen, unverletzlich machen, bestätigen, anerkennen, bei Strafe verbieten’.
  • Aus uital. *sānktjō. Entspricht sanciō +‎ -tiō.

Substantiv sānctiō f (Genitiv sānctiōnis); dritte Deklination

  • Synonyme: supplicium, poena, pūnītiō, mercēs, vindicātiō, pretium, animadversus, exemplum, malum
Pronunciation / Declension
(Classical Latin) IPA(key): /ˈsaːnk.ti.oː/, [ˈs̠äːŋkt̪ioː]
(modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): /ˈsank.t͡si.o/, [ˈsäŋkt̪͡s̪io]
Third-declension noun.
Case Singular Plural
Nominative sānctiō sānctiōnēs
Genitive sānctiōnis sānctiōnum
Dative sānctiōnī sānctiōnibus
Accusative sānctiōnem sānctiōnēs
Ablative sānctiōne sānctiōnibus
Vocative sānctiō sānctiōnēs