Zum Inhalt springen

turba

aus AufEinWort, der freien Forschung

turba agr.-lat. 'Sturm, Sturmmannen'

Vermutlich aus dem agrie τύρβη túrbē, „Tumult, Unordnung, Aufruhr“, aus dem uig. *(s)twerH- „drehen, wirbeln, wirbeln, sich bewegen“; im Zusammenhang mit engl. storm, dt. Sturm.

Pronunciation

[✐ | ✎]

Noun

[✐ | ✎]

turba f (genitive turbae); first declension

  1. turmoil, disorder, stir, disturbance, tumult, uproar, hubbub, commotion, trouble, confusion, disarray, brawl [ synonyms, antonyms ▲]
    Synonyms: rebellio, seditio, inquies, concursus, inquiētūdō, perculsus, tumultus
    Antonyms: quies, otium, tranquillitas, serenitas, pax
  2. mob, crowd, throng [ synonyms ▲]
    Synonyms: multitūdō, grex
  3. multitude [ synonym ▲][ quotations ▼]
    Synonym: multitūdō
Declension
[✐ | ✎]

First-declension noun.

Case Singular Plural
Nominative turba turbae
Genitive turbae turbārum
Dative turbae turbīs
Accusative turbam turbās
Ablative turbā turbīs
Vocative turba turbae