Zum Inhalt springen

Werk:De docta ignorantia

aus AufEinWort, der freien Forschung
Dies ist die aktuelle Version dieser Seite, zuletzt bearbeitet am 20. Juli 2026 um 10:23 Uhr durch Nikolaos (Diskussion | Beiträge).
(Unterschied) ← Nächstältere Version | Aktuelle Version (Unterschied) | Nächstjüngere Version → (Unterschied)

Über diese Seite Werk


Gründet auf dem Werk „De docta ignorantia“ Nikolaus von Kues
1440 n. Chr. hrsg.  
Über gelehrte Unwissenheit
Entwurf  


unüberarbeitet
ungeprüft
Codex Cusanus 218 - De Docta Ignorantia

Verzeichniß:Werk:De docta ignorantia/

(Über gelehrte Unwissenheit) (1440).

Übersetzung Dupre

Epistola auctoris ad dominum Iulianum cardinalem Brief des Autors an den Herrn Kardinal Julianus
De docta ignorantia De docta ignorantia Über Unkenntnislehre
Liber primus Buch 1
Capitulum I. Quomodo scire est ignorare. Werk:De docta ignorantia/2 Kapitel I. Auf welche Welse Wissen Nichtwissen bedeutet
Capitulum II. Elucidatio praeambularis subsequentium. Werk:De docta ignorantia/5 Kapitel II. Vorschau auf das Folgende
Capitulum III. Quod praecisa veritas sit incomprehensibilis. Werk:De docta ignorantia/9 Kapitel III. Die genau abgegrenzte Wahrheit ist unfaßb
Capitulum IV. Maximum absolutum incomprehensibiliter intelligitur; cum quo minimum coincidit. Werk:De docta ignorantia/11 Kapitel IV. Das absolut Größte, mit dem das Kleinste koinzidiert, wird auf unbegreifliche Weise eingesehen
Capitulum V. Maximum est unum. Werk:De docta ignorantia/13 Kapitel V. Das Größte ist das Eine
Capitulum VI. Maximum est absoluta necessitas. Werk:De docta ignorantia/15 Kapitel VI. Das Größte ist die absolute Notwendigkeit
Capitulum VII. De trina et una aeternitate. Werk:De docta ignorantia/18 Kapitel VII. Die dreifache und eine Ewigkeit
Capitulum VIII. De generatione aeterna. Werk:De docta ignorantia/22 Kapitel VIII. Die ewige Zeugung
Capitulum IX. De connexionis aeterna processione. Werk:De docta ignorantia/24 Kapitel IX. Das ewige Hervorgehen der Verknüpfung
Capitulum X. Quomodo intellectus trinitatis in unitate supergreditur omnia. Werk:De docta ignorantia/27 Kapitel X. Der Gedanke der Dreiheit in der Einheit übersteigt alles.
Capitulum XI. Quod mathematica nos iuvet plurimum in diversorum divinorum apprehensione. Werk:De docta ignorantia/30 Kapitel XI. Die Mathematik hilft uns im Begreifen verschiedener Bereiche des Göttlichen am meisten.
Capitulum XII. Quomodo signis mathematicalibus sit utendum in proposito. Werk:De docta ignorantia/33 Kapitel XII. Die Anwendung mathematischer Zeichen in der Abhandlung
Capitulum XIII. De passionibus lineae maximae et infinitae. Werk:De docta ignorantia/35 Kapitel XIII. Die Möglichkeiten der größten und unendlichen Linie.
Capitulum XIV. Quod infinita linea sit triangulus. Werk:De docta ignorantia/37 Kapitel XIV. Die unendliche Linie ist ein Dreieck
Capitulum XV. Quod ille triangulus sit circulus et sphaera. Werk:De docta ignorantia/40 Kapitel XV. Jenes Dreieck ist Kreis und Kugel
Capitulum XVI. Quomodo translative maximum se habeat ad omnia, sicut maxima linea ad lineas. Werk:De docta ignorantia/42 Kapitel XVI. Wie die größte Linie zu den Linien, so verhält sich in übertragener Bedeutung das Größte zu jedem
Capitulum XVII. Ex eodem profundissimae doctrinae. Werk:De docta ignorantia/47 Kapitel XVII. Kapitel XVII.Die letzten Ergebnisse des Vorgebrachten
Capitulum XVIII. Quomodo ex eodem manuducimur ad intellectum participationis entitatis. Werk:De docta ignorantia/52 Kapitel XVIII. In gleicher Weise werden wir zur Einsicht der Teilhabe an der Seiendheit geführt
Capitulum XIX. Transsumptio trianguli infiniti ad trinitatem maximam. Werk:De docta ignorantia/55 Kapitel XIX. Die Übertragung des unendlichen Dreiecks auf die größte Dreiheit
Capitulum XX. Adhuc circa Trinitatem, et quod non sit possibilis quaternitas et ultra in divinis. Werk:De docta ignorantia/59 Kapitel XX. Weitere Ausführungen zur Dreiheit Vierheit und alles was darüber hinausgeht ist im Göttlichen nicht möglich
Capitulum XXI. Transsumptio circuli infiniti ad unitatem. Werk:De docta ignorantia/63 Kapitel XXI. Übertragung des unendlichen Kreises auf die Einheit
Capitulum XXII. Quomodo Dei providentia contradictoria unit. Werk:De docta ignorantia/67 Kapitel XXII. Die Vorsehung Gottes eint das Gegensätzliche
Capitulum XXIII. Transsumptio sphaerae infinitae ad actualem existentiam Dei. Werk:De docta ignorantia/70 Kapitel XXIII. Übertragung der unendlichen Kugel auf die wirkliche Existenz Gottes
Capitulum XXIV. De nomine Dei et theologia affirmativa. Werk:De docta ignorantia/74 Kapitel XXIV. Der Name Gottes und die affirmative Theologie
Capitulum XXV. Gentiles Deum varie nominabant creaturarum respectu. Werk:De docta ignorantia/83 Kapitel XXV. Die Heiden nannten Gott in Hinblick auf die Geschöpfe in verschiedener Weise
Capitulum XXVI. De theologia negativa. Werk:De docta ignorantia/86 Kapitel XXVI. Die negative Theologie
Liber Secdus Zweites Buch
Prologus. Werk:De docta ignorantia/90 Vorwort
Capitulum I. Correlaria praeambularia ad inferendum unum infinitum universum. Werk:De docta ignorantia/91 Kapitel I. Einleitende Ausführungen zur Einführung des einen, unendlichen Gesamt
Capitulum II. Quod esse creaturae sit inintelligibiliter ab esse primi. Werk:De docta ignorantia/98 Kapitel II. Auf eine Weise, die nicht eingesehen werden kann, stammt das Sein des Geschöpfes vom Sein des Ersten.
Capitulum III. Quomodo maximum complicet et explicet omnia intellectibiliter. Werk:De docta ignorantia/105 Kapitel III. Auf geistige Weise schließt das Größte alles ein und entfaltet es
Capitulum IV. Quomodo universum, maximum contractum tantum, est similitudo absoluti. Werk:De docta ignorantia/112 Kapitel IV. Das Gesamt, das verschränkt Größte, ist nur ein Abbild des Absoluten
Capitulum V. Quodlibet in quolibet. Werk:De docta ignorantia/117 Kapitel V. Alles ist in Allem
Capitulum VI. De complicatione et gradibus contractionis universi. Werk:De docta ignorantia/123 Kapitel VI. Einfaltung und Stufen der Verschränkung des Gesamt
Capitulum VII. De trinitate universi. Werk:De docta ignorantia/127 Kapitel VII. Die Dreiheit des Gesamt
Capitulum VIII. De possibilitate sive materia universi. Werk:De docta ignorantia/132 Kapitel VIII. Die Möglichkeit oder der Stoff des Gesamt
Capitulum IX. De anima sive forma universi. Werk:De docta ignorantia/141 Kapitel IX. Die Seele oder Gestalt des Gesamt
Capitulum X. De spiritu universorum. Werk:De docta ignorantia/151 Kapitel X. Der Geisthauch des Gesamt
Capitulum XI. Correlaria de motu. Werk:De docta ignorantia/156 Kapitel XI. Bemerkungen zur Bewegung
Capitulum XII. De conditionibus terrae Werk:De docta ignorantia/162 Kapitel XII. Die Beschaffenheit der Erde
Capitulum XIII. De admirabili arte divina in mundi et elementorum creatione. Werk:De docta ignorantia/175 Kapitel XIII. Die wunderbare göttliche Kunst in der Erschaffung der Welt und ihrer Elemente
Liber tertius Drittes Buch
Prologus. Werk:De docta ignorantia/181 Vorwort Vorwort
Capitulum I. Maximum ad hoc vel illud contractum, quo maius esse nequeat, esse sine absoluto non posse. Werk:De docta ignorantia/182 Kapitel I. Kapitel I. Das zu diesem oder jenem verschränkte Größte, demgegenüber nichts größer sein kann, kann nicht ohne das Absolute sein
Capitulum II. Maximum contractum pariter est et absolutum, creator et creatura. Werk:De docta ignorantia/190 Kapitel II. Kapitel II. Das Größte Verschränkte ist gleicherweise auch das absolut Größte, Schöpfer und Geschöpf
Capitulum III. Quomodo in natura humanitatis solum est ipsum tale maximum possibilius. Werk:De docta ignorantia/195 Kapitel III. Kapitel III. Allein in der Natur des Menschseins ist dieses Größte möglich
Capitulum IV. Quomodo ipsum est Iesus benedictus, Deus et homo. Werk:De docta ignorantia/203 Kapitel IV. Kapitel IV. Jesus, gepriesen sei er, ist Gott und Mensch
Capitulum V. Quomodo Christus conceptus per Spiritum sanctum natus est ex Maria virgine. Werk:De docta ignorantia/208 Kapitel V. Kapitel V. Christus, vom Heiligen Geist empfangen, ist von der Jungfrau Maria geboren worden
Capitulum VI. Mysterium mortis Iesu Christi. Werk:De docta ignorantia/215 Kapitel VI. Kapitel VI. Das Geheimnis des Todes Jesu Christi
Capitulum VII. De mysterio resurrectionis. Werk:De docta ignorantia/221 Kapitel VII. Kapitel VII. Das Geheimnis der Auferstehung
Capitulum VIII. Christus primitiae dormientium caelos ascendit. Werk:De docta ignorantia/227 Kapitel VIII. Kapitel VIII. Christus fuhr als Erstling der Entschlafenen in den Himmel auf
Capitulum IX. Christus iudex est vivorum et mortuorum. Werk:De docta ignorantia/233 Kapitel IX. Kapitel IX. Christus ist Richter der Lebenden und der Toten
Capitulum X. De sententia iudicis. Werk:De docta ignorantia/239 Kapitel X. Kapitel X. Der Spruch des Richters
Capitulum XI. Mysteria fidei. Werk:De docta ignorantia/244 Kapitel XI. Kapitel XI. Die Geheimnisse des Glaubens
Capitulum XII. De ecclesia. Werk:De docta ignorantia/254 Kapitel XII. Kapitel XII. Die Kirche
______________ ___________